تربیت کودکان

هوش هیجانی کودک

هوش هیجانی کودک

چگونه هوش هیجانی کودک را رشد دهیم🌸

هوش هیجانی کودک
شاید تا سال های اخیر بسیاری از افراد فقط بر روی IQ کودک تمرکز داشتند. اما امروزه دانشمندان دریافته اند که هوش هیجانی بسیار مهم تر از هوش سابق است. شما می توانید هوش کودک خود را رشد دهید. در این مطلب چگونگی این کار را شرح خواهیم داد.
به توانایی افراد در شناخت و کنترل احساسات شخصی خود و دیگران و همچنین استفاده از این توانایی برای تصمیم گیری بهتر، تفکر خلاقانه، انگیزه بخشیدن به خود و دیگران، لذت بردن از سلامتی و روابط بهتر و زندگی شادتر، «هوش هیجانی» می گویند. تحقیقات نشان می دهد که هوش هیجانی، بهترین پیشگوی دست آوردهای آینده کودک است. همچنین بسیاری از مردم بر این باورند که هوش هیجانی، بیشتر از ضریب هوشی و مهارت های فنی، به موفقیت کودکان کمک می کند اما اقداماتی که شما به عنوان والدین برای ارتقای هوش هیجانی می توانید انجام دهید عبارتند از:

⭐️۱ آرام باشید
اضطراب خودتان را کاهش دهید. «هری استاک سالیوان»، نظریه ای مبنی بر به ارث بردن اضطراب از والدین را ارائه کرده است. تحقیقات نشان می دهد که تماس لمسی والدین، صدا و حتی حرکات آنها می توان اضطراب نوزاد را کاهش یا افزایش دهد.

⭐️۲ توانایی حل مسئله را یادش بدهید

به کودکتان بیاموزید که چگونه مشکلات را حل کند. گاهی وقت ها، زمانی که کودکان احساس کنند درک می شوند، راحت تر می توانند مشکلاتشان را قبول و حل کنند؛ البته زمان هایی هست که آنها برای این کار، به کمک والدین خود نیز نیاز دارند. بهترین کار این است که صبر کنید تا آنها، خودشان برای حل مشکلات، سراغتان بیایند و کمک بخواهند.
⭐️۳ آرامش را به کودک بیاموزید
به او یاد بدهید که چگونه خودش را تسکین دهد و آرام کند. کودک، معنای آرامش بخشیدن را از والدین می آموزد ویاد می گیرد که چگونه نیازهای خود را کنترل کند و در زندگی، چگونه خود را در برابر مشکلات، آرام نگه دارد.
⭐️۴ تایید کنید
احساسات فرزندتان را بپذیرید و آن را تایید کنید. به او بگویید که نمی تواند احساساتش را انتخاب کند اما باید یاد بگیرد که با آن احساسات، چه کند و چگونه آنها را بروز دهد.
⭐️۵ همدردی کنید
با او همدردی کنید. زمانی که برای احساس ناراحتی یا عصبانیت فرزند خود، نمی توانید کاری انجام دهید، بهترین کار، همدردی با اوست. انسان ها، وقتی بدانند کسی هست که آنها را درک کند، راحت تر، با مشکلات احساسی خود، کنار می آیند.
همدردی کردن، به کودک کمک می کند که متوجه شود زندگی، احساسی خطرناک یا شرم آور نیست و همه،در زندگی شان، با احساسات متفاوت، درگیرند؛ همچنین او، همدردی با دیگران را یاد می گیرد. شما می توانید از این جمله ها هم کمک بگیرید: «می دانم که سخت است دست از بازی بکشی و بیایی با هم شام بخوریم اما حالا زمان شام خوردن است.»
⭐️۶ تحقیر نکنید
به او اجازه دهید احساساتش را بیان کند. به جای نادیده گرفتن یا تحقیر کردن احساسات فرزندتان، به او اجازه دهید آنها را بیان کند؛ برای مثال، به او نگویید زخمی به این کوچکی که درد ندارد. با او، طوری رفتار کنید که بتواند احساساتش را برایتان بازگو کند.
نادیده گرفتن خشم و ناراحتی او، سبب نمی شود دردهایش را فراموش کند، بلکه باعث می شود احساساتش را درون خود بریزد. این احساسات، نابود نمی شوند و دنبال راهی برای بروز می گردند و ممکن است خود را به صورت کابوس نشان دهند.
⭐️۷ خوب گوش کنید
به احساسات و هیجانات کودکتان، گوش دهید. گاهی وقت ها، کودکان نیاز دارند احساساتتان را برایتان بازگو کنند و شما، آنها را بشنوید. این کار، به آنها کمک می کند تا با احساس خود کنار آیند و آن را رها کنند. می توانید از جمله هایی مانند «اگر ناراحت باشی، همه ناراحت می شوند. من کنارت هستم. می توانی با من صحبت کنی» یا «می دانم آنقدر ناراحت و عصبانی هستی که می خواهی فریاد بزنی و گریه کنی. من هم گاهی وقت ها، ایطنوری می شوم» استفاده کنید.
⭐️۸ در آغوشش بگیرید
فرزند خود را در آغوش بگیرید و به صدای گریه او، واکنش نشان دهید. هوش هیجانی یا ارتباط های اولیه او با دیگران و اعتمادش به اطرافیان، شروع به رشد می کند.

مطالب بیشتر

دعوای کودکان

دعوای کودکان

نحوه دخالت در دعوای کودکان

دعوای کودکان

در اینجا چند نکته برای حل و فصل درگیری های بین کودکان، هنگامی که دعوا آنقدر بالا می‌گیرد که شما دیگر نمی‌توانید دخالت نکنید، آورده شده است:

👈جداسازی: بچه هایتان را از صحنه بیرون بیاورید و به آنها اجازه دهید تا در جای خودشان – اتاقشان- آرام شوند. بعضی اوقات نیاز است تا همه‌ی بچه ها کمی از هم دور باشند.

👈آموزش مذاکره و مصالحه: به فرزندانتان نشان دهید که چگونه مشاجراتشان را به طریقی که هر دو- برادر درگیر راضی باشند، حل کنند. اول، از آنها بخواهید که فریاد نزنند و شروع به گفتگو کنند. به هرکدام فرصت دهید تا قضیه مربوط به خودش را بیان کند، اما داوری نکنید. تلاش کنید تا مشکل را روشن کنید (اینطور به نظر می رسد که تو با دیوید به خاطر اینکه بازی ویدیویی مورد علاقه ات را گرفته است، دعوایت شده)، و از فرزندتان بخواهید راه حلی پیدا کند که برای همه‌ی افراد درگیر مفید باشد. اگر آنها نمی‌توانند با هیچ کدام از ایده های مطرح شده پیش بیایند، شما راه حلی را مطرح کنید. مثلا اگر بچه‌ها به خاطر یک بازی جدید دعوا می‌کنند، پیشنهاد کنید که شما برنامه‌ای بنویسید که برای هرکدام زمانی را برای بازی کردن، مشخص کنید.

👈قوانین را اجرا کنید: مطمئن شوید که همه بچه ها، قوانین را که شامل آسیب نرساندن، اسم نگذاشتن برای یکدیگر، خراب نکردن وسایل یکدیگر است، رعایت می‌کنند. به بچه‌هایتان اجازه دهید در مورد چگونگی ایجاد و اجرا کردن قوانین، صحبتی داشته باشند. ممکن است آنها تصمیم بگیرند که تنبیه به خاطر ضربه زدن، از دست دادن امتیاز تماشا کردن تلویزیون، برای یک شب باشد.

👈به کودکتان اجازه دهید که در تصمیم گیری نقش داشته باشند:
پارتی‌بازی نکنید: حتی اگر یکی از بچه هایتان مدام شما را به زحمت می اندازد ودیگری فرشته است، جانبداری یا آنها را مقایسه نکنید (مثلا با گفتن «چرا تو نمی‌توانی مانند خواهرت باشی؟»). این فقط باعث خواهد شد، که بچه هایتان بیشتر نسبت به هم خشمگین شوند. همچنین دادن امتیاز رفتاری به یک بچه، می تواند رابطه بین شما و بچه هایتان را خراب کند.

👈همه چیز را با هم برابر نکنید: در یک خانواده، چیزی مانند همسانی کامل وجود ندارد. به یک بچه بزرگتر ضرورتا اجازه داده می شود تا کاری را انجام دهد، که خواهر یا برادر کوچکترش نمی‌تواند. به جای تلاش برای همسان کردن بچه هایتان، با آنها به عنوان افراد منحصر به فرد و خاص رفتار کنید.
موفق باشید

👈 اشتراک مهم است، اما نباید بچه‌ها برای تقسیم کردن هر چیزی تحت فشار قرار بگیرند. هر بچه‌ای باید چیزهای مختص به خودش را داشته باشد، که کاملا برای خودش باشد.نشست‌های خانوادگی را حفظ کنید: هفته‌ای یکبار با تمام اعضای خانواده دور یکدیگر جمع شوید، تا هر مسئله ای را بررسی کنید.
👈به هر کودک توجه جداگانه داشته باشید:
اما یکی از دلایلی که برادرها از هم می‌رنجند، این است که آنها احساس کنند که توجه کافی از شما دریافت نمی‌کنند. برای اینکه فرزندانتان بفهمند که شما برای هرکدام از آنها ارزش قائل هستید برای هر بچه ای یکی یکی، وقت بگذارید.

👈روزهای خاصی را برای بردن دخترتان به خرید یا پسرتان به سینما دست و پا کنید. حتی توجه ۱۰تا ۱۵ دقیقه ای روزانه‌ی شما، باعث می شود بچه ها احساس خاصی داشته باشند.

👈زمانی که دعوای برادرها غیرقابل کنترل می‌شود:
کاملا طبیعی است، که برادرها لحظه به لحظه با یکدیگر دعوا کنند. اما هنگامی که دعوا افزایش پیدا می‌کند، تا جایی که بچه‌ای از نظر احساسی یا فیزیکی قربانی می‌شود، لازم است که دعوا متوقف شود. ضریه پی در پی، گاز گرفتن یا رفتارهای زجرآور (مثل غلغلک دادن پی در پی، سر به سر گذاشتن، تحقیر کردن) انواع رفتارهای بد است.

✳️اگر نمی‌توانید خودتان خشونت را متوقف کنید، با مشاور خانواده برای گرفتن کمک فوری مشورت کنید. موفق باشید.

مکیدن (sucking ) کودک

شير مادر و تحول مغزي بهتر

شير مادر و تحول مغزي بهتر

شير مادر و تحول مغزي بهتر

✍️یک مطالعه جدید که بر روی ۱۸۰ نوزاد زودرس انجام گرفته است

نشان داده تغذیه با شیر مادر در ۲۸ ماه اول زندگی با اندازه مناطق خاصی از مغز که در پیشرفت تحصیلی، حافظه فعال و عملکرد حرکتی دخیل است،

مرتبط می باشد.

👶نتایج این تحقیق در مجله آنلاین اطفال منتشر شده است.

بران، متخصص بیمارستان زنان و نویسنده ارشد این تحقیق می گوید: “داده های ما از توصیه های فعلی به مادران، حمایت می کند.

بر اساس این توصیه مادران نوزادان زودرس می بایست کودکان خود را با شیر خود تغذیه کنند.

این توصیه فقط برای مادران نیست، بلکه برای اعضای خانواده که کار آنها حمایت از مادران شاغل و در معرض استرس است نیز حائز اهمیت است”.

در این مطالعه، تغذیه نوزادان قبل از ۳۰ ماه را بررسی کردند.

سپس مناطق مغزی آنها با استفاده از تصویر برداری MIR تا هفت سالگی بررسی شد

و در هفت سالگی عملکرد شناختی کودکان مانند، ریاضیات، توجه، حافظه کاری، زبان و ادراک فضایی آنها تست شد.

نتایج تغذیه با شیر مادر
نتایج نشان داد، کودکانی که بیشتر از شیر مادر تغذیه می شدند

در ۷ سالگی مناطق مغز آنها حجم بیشتری نسبت به همسالان خود داشت.

به طور کلی میزان مصرف شیر مادر قبل از ۳۰ ماهگی و اندازه مناطقی از مغز و عملکرد شناختی در ارتباط بوده است.

در این مطالعه محققین محدودیت های مثل سطح سواد والدین،

و مشارکت والدین و همچنین عوامل اثر گذار دیگر را گوشزد کردند.

این تحقیق به عنوان یک تحقیق مقدماتی می تواند زمینه ساز تحقیقات بعدی با جزئیات بیشتری از تاثیر شیر مادر بر کودک باشد.

منبع:

Mandy B. Belfort, MD, MPH et al. Breast Milk Feeding, Brain Development, and Neurocognitive Outcomes: A 7-Year Longitudinal Study in Infants Born at Less Than 30 Weeks’ Gestation. The Journal of Pediatrics, July 2016 DOI: 10.1016/j.jpeds.2016.06.04

روش درس خواندن

چگونه کودک را به خواندن کتاب علاقه مند کنیم ؟

چگونه کودک را به خواندن کتاب علاقه مند کنیم ؟

روش درس خواندن

✳️ کودک را کنار خود نشانده و باهم به کتاب ها و تصاویرشان نگاه کنید.این کار را به مدت ۳ روز در دو نوبت ۲۰ دقیقه ای تکرار کنید.

✳️ اگر کودک به شخصیت کارتونی خاصی علاقمند است ،از کتبی با تصاویر آن شخصیت استفاده نمایید.

به تدریج بلندی صدایتان را بیشتر کنید.یادتان نرود خواندن شما باید برای کودک جذاب باشد.

✳️ برای اینکه کودک مفاهیم کتاب را درک کند در طول روز مثال هایی از آن را بیان کنید.مثلا بگویید :

“تو الان روی پنجه پات ایستادی مثل پری توی قصه .”

✳️ زمانی ک کودک به تصاویر اشاره می کند تشویقش کنید نام آن را بگوید.

به تدریج از او بخواهید زمان ک جملات را میخوانید تصاویر مربوط به آن را نشان دهد.

✳️ در طول روز روی نوشته های روزنامه یا اشیاء دیگر اشاره کنید و آن را برای کودک بخوانید.

مطالب بیشتر در مورد تربیت کودک

حواس شناختی

۲۳راهبرد شناختی جهت پرورش حواس شناختی

۲۳راهبرد شناختی جهت پرورش حواس شناختی

حواس شناختی

این تمرینات در قالب بازی انجام می گیرد هم در منزل وهم در پیش دبستانی تاهم موجب شادی و نشاط گردد وهم از اختلالات ویژه یادگیری پیشگیری کند.

از جمله:
۱) کلمه ها ، اعداد و سپس جمله هایی به وی گفته شود تا او فاصله زمانی و عینا تکرار کند این کلمات واضح و روشن گفته شود .

۲) صداهای مختلفی از قبیل صدای حیوانات ، وسایل، اشیاء ، محیط و غیره را ضبط نمائید و از وی بخوا هید تا مثل آنها تقلید کند .

وحرکات تقلیدی از راه رفتن حیوانات، وسایل، گیاهان را اجرا نماید.
۳) جمله های ناقص را بگویید تا وی ادامه آن را بطور مناسب کامل کند از جملات سه کلمه ای شروع کنید به بالا.
۴).کلمه ها را بگویید وکودک بعد از اتمام کلمات شما آنها را تکرار کند باز هم از سه کلمه شروع کنید وافزایش دهید.

۵) تعداد کلمه ها را به او بگوئید تا صدای مورد نظر را اگر در همان کلمه ها شنید دست بلند کند .

۶) تعدادی دستورالعمل را به او بگوئید تا آنها را اجرا نماید . مثال، سمت چپ نگاه کن ، مداد آبی را بردار،در را باز کن .
۷)تعداد جمله بگویید که بتواند به حافظه بسپارد و انجام دهد.گل آبی برگ پهن را داخل سبد کوچک قرمز کنار میز بزرگ قرار بده.
۸)تعدادی کلمه بگویید ۵تا کودک بعد از اتمام بگوید حرف اول آنها چه صدایی داشت وبرود وسایل و میوه هایی که با اون صدا تولید وشروع می شود پیدا کند وبه ترتیب بچیند.
۹) چند کلمه را بگویید و از وی بخواهید تا آنها را برعکس کند وبگوید.این کار را با اعداد وترکیب آنها هم می توانید انجام دهید.
۱۰)تمریناتی حرکتی مفاهیم را به کودک بگوییدتا آنها را انجام دهد ابتدا با وسایل بعد با نمادها .

۱۱) تعدادی تصویر در اختیار وی قرار دهید سپس بخواهید تا شکل یا شکل های مورد نظر شما راموقعی که صدای آن از ضبط پخش می شود توجه کند و آنها پیدا کند .

۱۲)تعدادی تصاویر ناقص را در اختیار وی قرار دهید و بخواهید تا آنهارا از روی نمونه کامل شده ، کامل کند و درباره آنها حرف بزند ومتناسب باسن جمله بگوید.

۱۳) تعدادی شکل قصه های مصور را که رویدادی را نشان بدهد بطور نامنظم در اختیارش قرار دهید و بخواهید آنهارا بر اساس نظم منطقی ، شماره گذاری کند .و راست راست به چپ بگوید

۱۴)تعدادی توپ و تعدادی ماز را در اختیار او قرار دهید تا راه مناسب را که به کلمات هم پایان می رسد نشان دهد وحرکت دهد.

۱۵) از بین حروف یا کلمه های داده شده مثلا حروف یا کلمه های سمت راست را پیدا کن در کنار اعداد دو رقمی سمت چپ بزرگتر از ۵۰قرار دهد.

۱۶) جدول اعداد وکلمات و حروف را به شکل مختلط در زمین پهن کنید یا با دیتا روی زمین بیندازید وبا گفتن شما کودک روی آنها حرکت کند.
۱۷)همان اعداد و کلمات را نشان دهید سپس روی آن ها به ترتیب بایستد ویک فعالیت معنادار انجام دهد.
۱۸).تعدادی کلمه ساده را روی کارت بنویسید و آنهارا روی زمین بچینید ، سپس بخواهید تا فلان کلمه را پیدا کند .

۱۹) تعدادی بادکنک تهیه کنید واشکال و کلمات واعداد را روی آنها بنویسید وکودکان دست به دست بچرخانند وبعد بگویند چی دیدند.
۲۰)تعدادی شماره را روی کاغذ یا تخته سیاه بطور پراکنده بنویسید و هر بار از کودک بخواهید تا شماره مورد نظر شمارا پیدا کند .این کار در داخل یک کادر باشد.

۲۱)تعدادی اعداد واشکال و حروف وکلمات را از میان کیسه خارج و جملات واعداد وداستان معنادار بسازد البته متناسب باسن کودک.

۲۲) ماژیک را جلوی چشمان وی قرار دهید (در فاصله ۵۰ سانتی ) و بخواهید بدون حرکت دادن سر ، مسیر حرکت آنرا با چشم در یک خط صاف وسپس زیگزاگ تعقیب نما ید.استفاده از پاندول ساعت، چراغ قوه ، رسم انگشتی اشکال هندسی بادست فواصل نقاط وستارگان در شب برای کودک لذت بخش است.

۲۳)چند کلمه، مثلث و دایره بکشید و از او بخواهید مانند نمونه وبا توجه به حرکت فلش ها بشکل ماز یک بار از سمت راست به چپ و بار دیگر از چپ به راست روی هوا با انگشت آن شکل را رسم نمایید.بعد آنها را به ترتیب نام ببرد..

داستان خوانی

داستان اجتماعي چيست؟

داستان اجتماعي چيست؟

داستان خوانی

بسياري از افراد اوتيستيک که داراي نقايصي در درک و شناخت اجتماعي هستند ، توانايي انديشيدن در مورد راههاي لازم براي ارتباط مطلوب و متقابل اجتماعي را ندارند.

تئوري ذهن در اين زمينه اظهار مي دارد که افراد اوتيستيک قادر به درک و استنباط نقطه نظرات، تصورات و تقاضاهاي ديگران نمي باشند و به همين دليل از نظر افراد عادي انسانهايي خود محور و خود خواه به نظر مي رسند.

لازم است استراتژيهايي ارائه گردد تا به افراد اوتيستيک کمک نمايد تا موقعيتهاي اجتماعي را پيش بيني ودرک نمايند.

داستانهاي اجتماعي يکي از اين تکنيکها است که در زمينه درک عوامل اجتماعي به کودک اوتيستيک کمک مي نمايد.

داستانهاي اجتماعي همان ارائه رفتارهاي مطلوب اجتماعي در قالب داستان به کودک مي باشد.

که ابتدا به وسيله کارول گري طرح وتوسعه پيدا کرد.

اين روش در برگيرنده پاسخ به سئوالاتي است که افراد اوتيستيک ممکن است در روابط مناسب ومطلوب با ديگران به آن نياز داشته باشند.

براي مثال پاسخ به سئوالات چه کسي ؟ چه چيز؟ چه وقت؟ کجا؟ و چرا؟ در موقعيتهاي اجتماعي.

موضوعات يک داستان اجتماعي

داستان اجتماعي موضوعات بسياري را در بر مي گيرد و معمولاً در پاسخ به يک موقعيت دشوار و درجهت ارائه اطلاعات اجتماعي مورد نياز فرد مبتلا به اوتيسم نوشته مي شود.

تشخيص چنين شرايطي براي والدين يا ا فراد متخصص معمولا زمان زيادي نمي گيرد.

به عنوان مثا ل والدين به راحتي متوجه مي شوند که کودک آنها ممکن است در سوار شدن به ما شين، بازي با کودکان ديگريا ابراز احسا سات خود دچار مشکل باشد.

گاهي شخص مبتلا به اوتيسم سئوالي مي پرسد يا نظري مي دهدکه نشان مي دهد وي در حال سوء تعبير از شرايط خاصي است که در اين صورت به داستان اجتماعي نياز خواهد بود.

در محيط هاي آموزشي موضوعات به نسبت تعداد دانش آموزاني که داستان براي آنها نوشته مي شود متغير است.

اين داستان مي تواند به مهارتهايي که بخشي از برنامه درسي، اجتماعي و مهارتهاي خودياري، که در برنامه آموزشي مهارتهاي اجتماعي،تدريس مي شود يا به هدفي قابل درک تبديل شود ، بپردازد.

هدف مهم ديگر داستان هاي اجتماعي که اغلب هم ناديده گرفته مي شود اعلام پيشرفت است.

در واقع اولين داستان اجتماعي بايد توصيف مهارت يا موقعيتي باشد که موفقيت آميز و عاري از مشکل باشد. اين امر تشخيص آن را براي کودک از ابتدا تا انتها قبل از پرداختن به موضوعات چالش برانگيز آسانتر مي سازد.

به علاوه اينکه تعريف و تمجيد کتبي به مراتب براي کودکان مبتلا به اوتيسم معني دار تر خواهد بود تا شکل کلامي.

آن به اين دليل حدا قل نيمي از داستان هاي اجتماعي که براي کودکان اوتيسم نوشته مي شود مي بايست توجه را به پيشرفت هاي مثبت جلب نمايد.

اين باعث مي شود سابقه دائمي از عملکرد خوب کودک يعني اطلاعاتي که در ايجا د عزت نفس مثبت مهم است ايجاد کند.

داستان اجتماعي داراي ويژگيهايي است که آن را از يک تحليل کار سنتي، نمايشنامه اجتماعي يا استراتژي بصري ديگر متمايز مي سازد.

 

جملات پايه داستان اجتماعي ونسبت آنها

۴ نوع جمله پايه در داستان اجتماعي وجود دارد: توصيفي، انعکاسي، مثبت ورهنمودي وهر يک نقش خاصي دارند. هر نوع از اين جملات بر اساس تکرار خاصي در داستان اجتماعي به کار مي رود که به آن نسبت داستان اجتماعي مي گويند.

جملات توصيفي:جملاتي وا قعي و عاري از نظر و فرضيه هستند و مهمترين عوامل در موقعيت با مهمترين جنبه هاي موضوع هستند

اين گونه جملات تنها نوع جمله مورد نياز در شرح اجتماعي و پر تکرارترين آنها به شمار مي آيند، آنها اغلب حاوي پاسخ سئوالات مهمي هستندکه به پيشبرد شرح کمک مي کنند.

هد فمند بودن اين جملات د قت در داستان اجتماعي را به همراه دارد.

نمونه هايي از اين جملات عبارتند از:

۱- اسم من. . . . . . . . ا ست. (اغلب اولين جمله در داستان اجتماعي)
۲- گاهي مادر بزرگم براي من کتاب مي خواند.

مطالب بیشتر در مورد اتیسم

ترس کودک

نحوه مدیریت ترسهای کودک اتیسم

نحوه مدیریت ترسهای کودک اتیسم

ترس کودک

می‌دانیم که افراد دارای اتیسم به علت متفاوت بودن حواسشان دنیای خارج را به شکل متفاوتی حس می کنند .

متفاوت می بینند ، متفاوت می‌شنوند ، متفاوت استشمام می‌کنند و. … و همین موضوع باعث واکنشهای متفاوت و گاهی عجیب از طرف آنها می شود.

محرکهایی در محیط اطراف ما هست که برای ما کاملا” طبیعی و حتی خوش‌آیند است اما برای آنها آزاردهنده وگاهی ترسناک است .

بخصوص فروشگاه های بزرگ که با انواع صداها و نورها و بوهای مختلف میتواند برای آنها آزار دهنده باشد ،

ا لبته گاهی هم بعضی محرکها برایشان جذاب است
.
انواع ترسها :◀️
ترس از وسایل برقی منزل مثل جارو برقی ، غذا ساز ، چرخ گوشت ( منشاء آن حساس بودن شنوایی و بینایی است )
ترس از دستشویی و حمام
ترس از وسایل آرایشگری ، ناخنگیر و برس ،لباس و کفش نو ( که علت آن حساس بودن حس لامسه است )
ترس از پزشک و بیمارستان و غیره
و رود به مکانهای جدید و دیدن افراد جدید
ترس از آسانسور ، پله برقی و درب اتوماتیک
ترس از حیوانات و حشرات.

 

🔄اما چگونه این ترسها را مدیریت کنیم؟
اگر این افراد بتوانند اتفاقات و برنامه های پیش رو را پیش بینی کنند و از اتفاقات آینده اطلاع داشته باشند

خیلی از نگرانیها و ترسهاى آنها از بین خواهد رفت یا کاهش می یابد . مخصوصاً اگر قرار باشد به مکان جدیدی بروند یا افراد جدیدى را ببینند .

طبیعی است که وقتی شما به کودک خود لباس می‌پوشانید و هیچ توضیحی نمی دهید

که کجا قرار است بروند و چه کسی را قرار است ببینید کودک مضطر ب می شود ، و گاهی این اضطراب بخصوص در کودکانى که قادر به حرف زدن نیستند خود را به شکل پرخاشگری و رفتارهای ناهنجار نشان می دهد .

سطوح مختلفی برای توضیح برنامه های آینده برای این کودکان وجود دارد , کمترین کاری که می‌توانید انجام دهید “توضیح کلامی” است .

توضیح می دهید که کجا قرار است بروید ، چه کسی یا کسانی را خواهد دید و چه کاری قرار است انجام شود و کارها و برنامه ها را به ترتیب ۱ _ ۲ – ۳ … توضیح مى دهید .

حالا می توانید علاوه بر توضیح از عکس هم استفاده کنید . عکس مکان یا فرد یا فعالیت خاصی که قرار است انجام شود را به او نشان دهید .

یا مثل روش Pecs تصویر اتفاقات را به ترتیب به او نشان دهید ، مثلاً اول تصویر خوردن صبحانه بعد تصویر لباس پوشیدن و غیره .
اما بهترین کار نشان دادن فیلم است .

تکنیک دیگری که می توان برای مدیریت ترس به کار برد شمارش است .

برای بالا بردن تحمل کودک او را با موضوعی که از آن گریزان است مواجه می کنید

واز او می خواهید مثلا” تا ۳ بشمرد یا خودتان بشمرید و بعد آن موضوع را تمام کنید

و دفعه بعد زمان را بیشتر کنید می توانید به جای شمارش از تایمر هم استفاده کنید .

راهکار دیگر عملکرد تدریجی است . مثلا” زمانی که از پوشیدن لباس یا کفش نو اجتناب می‌کند .

می توانید بار اول به او بگوئید لباس را بپوش و فوری در بیاور .

بار دوم بگوئید بپوش برو تو حیاط بیا بعد دربیار و به همین تریبت زمان زیاد شود .
بعضی از ترسها را هم می توان در قالب بازی کم کرد . مثل ترس از دکتر و وسایل پزشکی .

که می‌توان با خرید وسایل اسیاب بازی پزشکی و دکتر بازی او را با کار دکتر آشنا کرد .
برای کودکانی که به کتاب علاقه دارند نیز می توان از طریق کتاب به بعضی از ترسهای آنها غلبه کرد.

رفتار با کودک

مشاوراتی در مورد رفتار با کودکان ۹_۱۲ ماهه

مشاوراتی در مورد رفتار با کودکان ۹_۱۲ ماهه

رفتار با کودکان

مشاوراتی در مورد رفتار با کودکان ۹_۱۲ ماهه :
۱_ به رفتارهاي كودكتان فكر كنيد و به رفتارهايش نگاه كنيد.
۲_ زماني كه كودكتان با شما صحبت مي‌كند، به وي نگاه كنيد.
۳_ دربارة مردم ( انسانها) ، اسباب بازيها، اشياء و فعاليتهاي روزانه با كودكتان صحبت كنيد.
۴_ با كودكتان در مورد چيزهايي كه اتفاق افتاده است و يا در حال انجام است، صحبت كنيد.

۵_ براي كودكتان كتاب بخوانيد، در مورد تصاوير كتاب با وي صحبت كنيد.
۶_ كلمات ناقص كودكتان را با عبارت‌بندي درست تكرار كنيد. به عنوان مثال اگر كودك شما مي‌گويد:

«بي‌بي مي‌خواهم» شما بايد به او بگوييد: «بيسكويت مي‌خواي».
۶_ گفتارتان را با سطح سني كودكتان هماهنگ كنيد زيرا كودك شما در اين مرحله متبحرتر از گذشته شده است.

به همين خاطر جملات سخت‌تر و طولاني‌تري را برايش بكار بريد.
۷_زمانيكه در حال صحبت در مورد اشياء شناخته شده هستيد، از برخي صفات و ويژگي‌هاي آن شيء صحبت كنيد.
۸_ در مورد آنچه كه كودك شما در حال انجام آن است يا آنچه علاقمند به انجام آن است، با وي صحبت كنيد.
۹_ اجازه دهيد كودكتان بازيهاي غيرتعاملي (بازيهاي تك نفره) را انجام دهد مثل گذاشتن لِگو‌ها داخل و يا بيرون سطل، انداختن حلقه‌ها درون ميله.
۱۰_ دقت و توجه كودكتان را به صداي حيوانات، اسباب‌بازيهاي صدادار و … جلب كنيد.

شیوه های دستور دادن به کودکان

شیوه های دستور دادن به کودکان

شیوه های دستور دادن به کودکان

شیوه های دستور دادن به کودکان

👈دستورهای زنجیره‌ای;

دستورهایی هستند كه پشت سرهم به كودك داده می‌شود و وی توانایی به خاطر سپردن تمام آنها را ندارد.

بنابراین برخی از آنها را فراموش كرده و انجام نمی‌دهد.

مانند لباست را بپوش، دندانهایت را مسواك بزن، موهایت را شانه كن. بعد بیا صبحانه بخور.

بهتر است دستورها را به بخش‌های كوچكتر تقسیم كرده و هركدام را به تنهایی ازكودك درخواست كرد.

👈دستورهای مبهم ;

دستورهایی هستند كه برای كودك واضح و روشن نیستند وبه خوبی نمی‌توانند منظور گوینده را منتقل كنند.

به عنوان مثال هنگامی كه ما انتظار داریم، بچه‌ها بدون درگیری و خشونت با هم بازی كنند و دعوا نكنند ولی فقط به آنها بگوییم: «بچه‌های خوبی باشید».

كودك ممكن است نداند از او چه خواسته شده است و باید چه كار كند كه ازنظر والدین بچه خوبی باشد؟

این دستورها مبهم می‌باشند. بنابراین بهتر است به صورت مشخص و اختصاصی به آنها بگوییم: «با اسباب‌بازی‌هایتان با هم و به آرامی بازی كنید».

👈دستورهای پرسشی;

در اینگونه دستورها از كودك سوال می‌شود كه آیا دوست دارد كه این كار را انجام دهد؟

مثلاً «آیا دوست داری كه اطاقت را تمیز كنی؟» كه ممكن است یك كودك لجباز براحتی بگوید: «نه دوست ندارم»

در اینگونه دستورها ما به كودك حق انتخاب می‌دهیم. پس دور از انتظار نیست كه او آن را انجام ندهد.

👈دستوراتی كه به دنبالش دلیل و منطق آورده می‌شود;

مانند: «زود باش اطاقت را مرتب كن چون امشب مهمان داریم و ازاینكه خانه نامرتب باشد،

نگران و عصبانی می‌شوم.» در این مثال ممكن است كودك دستور اصلی را فراموش كند،

بنابراین بهتر است كه دستور به این شكل باشد: «امشب مهمان داریم و خانه نامرتب من را نگران و عصبانی می‌كند،

پس لطفاً هرچه سریع‌تر وسایلت را جمع كن». یعنی اول توضیح داده بعد دستور موردنظر گفته شود.

✅روش دستور دادن موثر✅

روش اجراء: نزدیك كودك بروید، تا نزدیك چشم‌های كودك خم شوید و با او تماس چشمی برقرار كنید.

فاصله شما در زمان دستوردادن به اندازه فاصله یك دست باز باشد (یعنی به فاصله شانه تا نوك انگشتان) و برای كودك به‌طور دقیق مشخص كنید و بگویید چكار كند.

✍️نكات مهم در زمان دستوردادن▶️

🔺هر چه تعداد دستورها كمتر باشد، موثرتر بوده وكودك بهتر متوجه شده و سریع‌تر آن را اجرا می‌كند.

🔺دستوری كه به كودك داده می‌شود باید مشخص، خاص و روشن باشد.

🔺دستورها باید بیشتر به شكل مثبت باشید. مثلاً به جای گفتن «بلند صحبت نكن» بگویید «آرام صحبت كن».

🔺با صدای محكم و قاطع با كودك صحبت كرده و بگویید كه چكار باید بكند، اما نباید دركلامتان خشونت وجود داشته باشد.

🔺به اطاعت از دستور، پاداش دهید.

🔺دستورها باید درحد سن و فهم و توانایی كودك باشد.

🔺سعی كنید دستورها با تهدید همراه نباشند و با لحن خوب و قاطع گفته شوند.

نكته🔺🔺

اگر كودك درشرایطی است كه نمی‌تواند دستورهای ما را انجام دهد، بهتر است به زمان دیگری موكول گردد و اصلاً درخواست نگردد.

مثلاً: كودك درحال دیدن برنا‌مه‌ تلویزیونی مورد علاقه‌اش می‌باشد و ما به او می‌گوییم «بلند شو كتاب‌هایت را مرتب كن».

🔺🔺عدم رعایت دستور از جانب كودك دلیل بر لجبازی او نیست. احتمال دارد كه كودك متوجه منظور شما نشده باشد

پس دستور خود را دوباره با توجه به روش‌های ذكر شده برای او تكرار كنید.

روش استفاده درست از محروم‌سازی موقت☑️

🔘روشی كه برای عدم اطاعت از دستورات توصیه می‌شود، استفاده از اتاق خلوت یا محروم‌سازی موقت یا زمان اخراج می‌باشد

یعنی گذاشتن كودك دریك مكان بدون سرگرمی به مدت چندین دقیقه وگرفتن هر گونه توجه از وی.

در این نوع تنبیه هیچ روش دردناك و زجرآوری استفاده نمی‌شود بلكه فرصت برای دریافت توجه از كودك گرفته می‌شود

مفهوم گریه نوزاد

معمولا در هر سنی جیغ‌زدن معنا و مفهوم متفاوتی دارد …

معمولا در هر سنی جیغ‌زدن معنا و مفهوم متفاوتی دارد …

مفهوم گریه نوزاد

از سنین ۱۵ ماهگی که سخت‌ترین سن تربیت کودک است و به آن سنین نوپایی گفته می‌شود،

کودک یک سلسله رفتار که آن را «قشقرق» می‌نامیم، بروز می‌دهد.
این رفتار شامل جیغ‌زدن، فریاد کشیدن، پا به زمین کوبیدن، سر به زمین یا دیوار‌زدن همراه با گریه است.

قشقرق به پا کردن معمولا از سنین ۱۵ ماهگی شروع می‌شود و تا ۳ سالگی ادامه پیدا می‌کند و اغلب به منظور دستیابی به خواسته‌ای است که والدین در مقابل آن پافشاری می‌کنند.

در این سنین جیغ به دلیل بیماری، گرسنگی و تشنگی نیست.

💭 آیا در برخی مواقع جیغ‌زدن کودک فقط برای جلب توجه و محبت والدین است؟

بله، در سنین ۲ تا ۳ سالگی که سن استقلال‌طلبی کودکان است و تصور می‌کنند مرکز همه دنیا هستند و همه باید به آنها توجه کنند،

ممکن است کودک بی‌‌دلیل جیغ و فریاد راه بیندازد تا توجه دیگران را به خودش جلب کند.

در این موارد والدین باید زمانی که کودک به دلیل ناموجه، جیغ و فریاد راه می‌اندازد، به او بی‌توجه باشند،

چون اگر هر زمانی که قشقرق به راه انداخت والدین خواسته‌اش را برآورده کنند، یاد می‌گیرد،

با این روش می‌تواند توجه و محبت آنها را به دست آورد و این رفتار در او تقویت می‌شود.

والدین باید توجه و محبت کافی به فرزندشان داشته باشند به‌خصوص در زمان‌هایی که رفتار مناسب دارد ولی هنگامی که بی‌مورد جیغ می‌زند، به او توجه نکنند.