گفتار درمانی :

گفتار درمانی چیست یا آسیب‌شناسی گفتار و زبان رشته‌ای از علوم توانبخشی است

که به بررسی ماهیت انواع اختلالات گفتار و زبان و نیز روشهای تشخیص و درمان این اختلالات می‌پردازد.

ارزیابی و تشخیص اختلال در بلع و صوت نیز در حیطه تخصص متخصصان گفتار درمانی می‌باشد.

زبان از دو بخش درکی comprehensive و بیانی expressive تشکیل شده و گفتار دارای چهار قسمت می‌باشد که عبارتند از:

تولید articulation، روانی fluency، صوت voice و تشدید resonance.

گفتار درمانگران به درمان کودکانی می‌پردازند که در فراگیری زبان مادری یا استفاده صحیح از گفتار دچار مشکل هستند و نیز بزرگسالانی که به دلیلی، توانایی گفتاری خود را از دست داده‌اند.

این متخصصین در طول دوران تحصیل با آناتومی و فیزیولوژی اندام گفتار و نیز مباحث زبانشناسی و روانشناسی آشنا می‌شوند.

به همین جهت گفتار درمانی یک رشته بین رشته‌ای به حساب می‌آید.
در موارد زیر مراجعه به یک گفتار درمانگر الزامی است:

۱- تاخیر در شروع گفتار در کودکان ۲- اشکال در تلفظ اصوات گفتاری ۳-عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک ۴-کم شنوایی یا ناشنوایی ۵-اشکال در درک کلام ۶-اختلال در بلع ۷-در صورت تشخیص بروز هر یک از اختلالات فلج مغزی، اوتیسم، اختلال یادگیری

در ایران رشته تحصیلی گفتار درمانی از زیرگروه‌های رشته‌های علوم پزشکی محسوب می‌گردد و در دانشگاه‌های علوم پزشکی تدریس می‌شود.

در حال حاضر پس از مقطع کارشناسی امکان ادامه تحصیل در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری نیز به طور ناپیوسته وجود دارد.

کمانی شدن تار های صوتی Rational

کمانی شدن تار های صوتی Rational

  کمانی شدن چین های صوتی و کامل بسته نشدن گلوت Rational

کمانی شدن تار های صوتی Rational

✅ Rational : کمانی شدن چین های صوتی و کامل بسته نشدن گلوت از ویژگی های اواسازی بیمارن پارکینسونی است

که باعث کاهش ساپورت تنفسی می شود.

بعضی از تمرینات برای افزایش vocal fold adduction و افرایش فشار وتلاش برای غلبه بر rigidity و hypokinesia در بیماران پارکینسونی طراحی شده اند .

✅ تمرکز اولیه بر روی بلندی صدا است تا بیماران بدانند که این کار برای آن ها عملی است و خوب در حافظه می ماند.

این درجه بندی کردن یا تغییر ادارک بیمار از بلندی صدا ،یک المان کلیدی در درمان موثر است .

در سال های اخیر ، LSVT روشی مناسب برای بیماران با دیگر مدل های دیرارتری گزارش شده است

و همراه با پیشرفت نه تنها در حوزه صوت بلکه در تولید ،facial expression و بلع بوده .(fox 2006 )

مطالب بیشتر

روش گفتار آهنگین برای افراد افازی(MIT)

روش گفتار آهنگین Melodic Intonation Therapy (MIT)

روش گفتار آهنگین برای افراد افازی Melodic Intonation Therapy (MIT)

روش گفتار آهنگین برای افراد افازی(MIT)

برای بیماران زبان پریش بروکا و آپراکسی کامل گفتار مناسب است.

بیمارانی که گفتار ناروان، تولید ضعیف، گفتار محدود، تکرار ضعیف (حتی تکرار یک کلمه تک هجایی) و درک نسبتا سالم دارند، این روش مناسب است.

# زمانی که روش های دیگر موثر نبود، از این روش استفاده می شود.

# فلسفه ی این روش: نیمکره غیر غالب (راست) در بیماران زبان پریش سالم است و این نیمکره، مسیول درک و بیان موسیقی از جمله آهنگ گفتار است.

# بیماران زبان پریش، در حالت ارادی قادر نیستندکه کلمه ای را بیان کنند، درحالیکه در حالت آواز خواندن ، همان کلمات را بیان میکنند.

# در این روش، از آواز و ترانه استفاده نمیکنیم، زیرا دارای ملودی های متفاوت هستند. بلکه گفته ها و جملات عادی را از طریق ریتمیک بیان میکنند.

*** شیوه اجرای روش آهنگین

-ابتدا درمانگر با ضربات دست ریتمی را مینوازد و همزمان با آن زمزمه می کند.

-سپس بیمار حرکات درمانگر را همزمان با او تقلید میکند.

-درمانگر کم کم صدایش را محو می کند.

-اگر بیمار توانست خودش ریتم بگیرد و زمزمه کند ، از کلمات استفاده می کنید.

– بتدریج سرنخ های درمانگر و ضربه های دست بیمار باید حذف شود.

-درمانگر سوالاتی را از بیمار می پرسد، بیمار بصورت ریتمیک پاسخ میدهد.

-روی ریتم و بسامد گفتار باید اغراق شود و در مواقعی که تاکیدی لازم است، این اغراق بیشتر شود.

-نهایتا آهنگ صدای بیمار بین ریتم گفتار طبیعی و آواز خواندن می شود.

کودک دارای حس بینایی تندکار

کودک دارای حس بینایی تندکار

اقدامات لازم با کودکی که دارای حس بینایی تندکار می باشد :

کودک دارای حس بینایی تندکار

اقداماتی که والدین باید انجام دهند:

– سعی کنید در فضای زندگی کودک از نورهای ملایم و غیر مستقیم استفاده شود .
وسایلی که سطح براق و درخشنده دارند مثل آینه که نور را منعکس می نمایند از محیط کودک حذف شود
– در رنگ دیوارها از نوع ملایم آن استفاده شود
– زمان هایی را برای گردش کردن در بیرون از منزل انتخاب کنید که نور ملایم است مثل بعدازطهرها
– سعی کنید در بسیاری از مواقع او را وادار به استفاده از عینک آفتابی نمایید.

مطالب بیشتر

آگنوزی

آگنوزی

اگنوزی چیست؟

آگنوزی
-اگنوزی مشکل در درک مفهوم تحریکات است اگر چه هیچگونه مشکل حسی وجود ندارد

به عبارت دیگر بیماران مبتلا به این اختلال می توانند ببینند,بشنوند یا تحریک خاصی را حس کنند ولی نمیتوانند معنای آن را درک کنند.

اگنوزی شنیداری کلامی یک نوع نادر اگنوزی است

که بیمار علی رغم اینکه کلمه را می شنود قادر به درک معنای ان نیست.

در این نوع اگنوزی درک کلمات نوشته شده و درک صداهای غیر کلامی سالم است و مبتلایان گفتار خودانگیخته خوبی دارند.

مطالب بیشتر

پولیپ تار های صوتی

پولیپ تار های صوتی

پولیپ تار های صوتی چیست؟؟؟

پولیپ تار های صوتی

پولیپ تار اواها که غالبا یکطرفه اند .معمولا در دوسوم قدامی تارآواها یعنی در همان محل گره ها (ندولی ها) به وجود میآیند. پولیپ ها و ندول ها نتیجه ی پرکاری تار اواها هستند که شباهتهایی با یکدیگر دارند. در پولیپ، ضایعه معمولأ نرم و اغلب پر از مایع است.و در لبه ی درونی تاراواها ایجاد می شود. چون نرم است، غشای بافت تار صوتی طرف مقابل را تحریک نمیکند برخلاف ندولی ها، که از تحریک ممتد یا مزمن تاراواها به وجود میآیند.

پولیپ ها اغلب بر اثر یک عامل در صداسازی ایجاد میشوند. برای مثال، ممکن است بیمار خیلی صدا تولید کرده باشد، مثلاً یک روز عصر زیاد جیغ زده باشد، که این کار روی غشای تارآواها، در محلی که حداکثر تماس را با یکدیگر دارند، مقداری خونریزی ایجاد میکند. بر اثر تحریک ناشی از چنین خونریزی ای، پولیپ تشکیل می شود و سرانجام به صورت تودهای پر از مایع در میآید. هنگامی که پولیپ کوچکی تشکیل شده باشد، هرگونه بدو نادرست به کاربردن ممتد صدا، منطقه را تحریک میکند و باعث رشد آن پولیپ می شود. یک پولیپ معمولی لبه ی تارآواها قرار دارد و در ارتعاش تار طبیعی مزاحمت ایجاد می کند.

پولیپ ها، که ممکن است دارای پایه ی پهن یا گردن باریک باشند،

معمولاً در لبهی درونی تار صوتی آسیب دیده به وجود مییابند. کلین ساسر ، توصیف بسیار خوبی از پولیپ ها، پیدایش و درمان آنها ارائه کرده است. او پولیپ ها را ضایعات ژله مانندی» توصیف میکند که با جراحی درمان می شوند. هدف جراحی نوین این است که لایه ی سطحی پروپرپا  را، تا آنجا که امکان دارد و سالم نگاه دارد و در لبه ی تارآوا حتی الامکان شکاف کوچکی ایجاد کند، بنابراین، استفاده از روش، جراحی پیوند ریز بسیار رایج است. در این روش، لبه ی مخاط را بالا میبرند، و کیسه ی مواد ژله ای را با مکش درمیآورند و سپس لبه ی مخاط را در جای خود قرار میدهند. این روش به روشهای قدیمی برتری دارد. روش جدید دیگر، برش اپیتلیال است.

در این روش، بین پولپپ و لایه ی سطحی پروپریای طبیعی باقیمانده، با کمترین آسیب ممکن به اپی تلیوم، برشی میکروسکوپی ایجاد می کنند (هاچمن و زیتلس، ۲۰۰۰). جراحی لیزری گاز کربنیک که یکی دیگر از درمان های انتخابی با عمل جراحی، برای پولیپهای تار اواست، هنوز جای بحث دارد، تعدادی از پژوهشگران بر این باورند که استفاده از لیزر برای ضایعات بافتی دارای پایه ی پهن به مخاط ، پوشاننده ی لبه ی مرتعش شونده ی تارآوا آسیب زیادی وارد می کند (بوچایر و کرنات، ۱۹۸۸).

برخی دیگر معتقدند بین نتایج بالینی جراحی با برش میکروسکوپی و جراحی با لیزر گازکربنیک در تفاوتی وجود ندارد (بی نینگر، ۲۰۰۰)، بوچایر و کرنات (۱۹۸۸) میگویند: «پافشاری ما برای صدا درمانی، برای تمام بیماران مبتلا به پولیپ، به این دلیل است که تاکنون یک مورد از بازگشت دوباره ی این بیماری را ندیده ایم» (ص ۴۶۲). مادامی که علل ایجاد کننده ی پولیپ ها ناشناخته باقی بمانند، و از به وجود آمدن بیشتر آنها نتوان پیشگیری کرد، پولیپ ها غالباً پس از عمل جراحی عود می کنند. با صدا درمانی و تلاش برای استفاده ی مناسبتر از سازوکار حنجره، پولیپها را میتوان به طور دائمی از بین برد. حتی خوانندگان حرفهای را دیده ایم که، پس از جراحی، به کمک صدا درمانی و رعایت بهداشت صدا و اصلاح شیوه ی آوازخواندن، به حرفهای خود برگشته اند (لاوراتو، مکفارلین، ۱۹۸۳).

ما صدا درمانی را نخستین روش درمان پولیمپ پایه پهن میدانیم و چنانچه با این روش موفق به ایجاد صدای دلخواه نشویم، از جراحی استفاده می کنیم. این دیدگاه به کمک پژوهشی جدیدی که زیتلس و همکاران (۲۰۰۲) انجام داده اند، تأیید شده است. آنها معتقدند درمان موفقیتآمیز ضایعات تارآواها به گزینش سنجیده ی بیمار، مشاوره، جراحی بسیار دقیق، و توان بخشی فشرده ی صدا بستگی دارد.

 

 

چسبندگي تارهاي صوتي

چسبندگي تارهاي صوتي

چسبندگي تارهاي صوتي یا وب حنجره چیست؟

چسبندگي تارهاي صوتي

چسبندگي حنجره در فضاي بين تارهاي صوتي ايجاد ميشود،و از ارتعلش طبيعي تاراواها جلوگيري ميكند،كه اغلب در حين ارتعاش تارهاي صوتي،صداي زيرو خشن و مجراي تنفسي با خطر جدي رو بع رو مي شود.

چسبندگي ممكن است مادرزادي يا اكتسابي باشد
نزديك به سه چهارم تمام چسبندگي هاي حنجره از وسط چاكناي عبور مي كند.

درصورت مادرزادي بايد بي درنگ جراحي و در بيشتر موارد تراكئوستومي موقتي صورت بگيرد كه معمولا نوزاد پس از يك دوره ي چهار تا شش هفته اي بهبود مي يابند.

چسبندگي اكتسابي براثر نوعي صدمه ي دوطرفه ي لبه ي مياني تاراواها ايجاد ميشود
هرچيزي كه بتواند سطح مخاطي تار اوها را تحريك كند ممكن است نخستين علت چسبندگي تارهاي صوتي باشد.

از انجا كه تارهاي صوتي در بخش جلويي بسيار به يكديگر نزديك هستند هرتحريك سطحي براثر عفونت طولاني يا ضربه ممكن است باعث شود لبه هاي مياني تارهاي صوتي هماهنگ بايكديگر رشد كنند
مطالب بیشتر

کاشت حلزون

کاشت حلزون

کاندیداهای مناسب کاشت حلزون:

کاشت حلزون

۱-دارای حداقل سن ۸ تا ۱۲ ماه
۲-داشتن کم شنوایی عمیق در هر دو گوش
۳-دریافت صدای خیلی کم از طریق وسیله کمک شنیداری یا عدم سود بردن از آن
۴-نداشتن سایر شرایط فیزیکی که عمل را خطرناک کند
۵-خانواده ای که در تمام جنبه های کاشت حلزون رضایت آگاهانه داشته باشتد، نقششان را در موفقیت استفاده از کاشت حلزون درک کنند، انتظارات واقعی از کاشت حلزون داشته باشند، و تمایل به درگیر شدن در سرویس های بازتوانبخشی فشرده داشته باشند.

مطالب بیشتر

گفتار و زبان کودکان ۲تا ۳ساله

گفتار و زبان کودکان ۲تا ۳ساله

برخی از ویژگی های گفتار و زبان کودکان ۲تا ۳ساله:

گفتار و زبان کودکان ۲تا ۳ساله

برخی از ويژگى هاى گفتار و زبان کودکان ۲تا ۳ساله شامل:

-۵۰تا ۷۵درصد گفتارش قابل فهم است.
-نام کارها و چيزهای درخواستي خود را می گويد.
-هنگامی نام تصاوير برده می شود به آن ها اشاره می کند.
-بيشتر از ۵عضو مهم بدن را می شناسد و به آن ها اشاره می کند.
-از دستورات ساده پيروی می کند و به سوالات ساده پاسخ می دهد.
-طول جملات سوالی او حداقل دو کلمه است.و از عبارت های ۳تا۴کلمه اى استفاده ميکند.

مطالب بیشتر

تأخير زبان(۱۸ماهگی تا ۳سالگی)

تأخير زبان(۱۸ماهگی تا ۳سالگی)

نشانه های تأخير زبان(۱۸ماهگی تا ۳سالگی):

تأخير زبان(۱۸ماهگی تا ۳سالگی):

برخی عوامل نشان دهنده نياز به درمان در کودکان دارای تأخير زبان(۱۸ماهگی تا ۳سالگی):

-تعداد واژگان بيانى با توجه به سن کم است.
-از لحاظ درک زبان ۶ماه از همسالان عقب تر است.
-نقص در درک گفتار
-کمتر از ۵۰درصد صداها صحيح توليد می شوند.
-کم بودن ميزان برقراری ارتباط
-مشکلات رفتاری
-کمتر مکالمه را آغاز ميکند
-با بزرگسالان بيشتر از همسالان ارتباط برقرار ميکند

مطالب بیشتر

تولید صدای /س/ و /ز/

تولید صدای /س/ و /ز/

تولید صدای /س/ و /ز/ در کودکان:

تولید صدای /س/ و /ز/

بطور کلی صدای /س/ مثل صدای /ر/ یکی از متداولترین صداهای مختل میباشد. وجود انواع بسیار متفاوت لیسپ، مشکل بودن تولید این صدا را تأیید میکند.

فكر ناگهانی تلاش برای توصیف هر یک از /س/های تریم، بسیار آسان از ذهن نویسنده دور شد. احتمالا فقط کافی است که گفته شود /س/ میتواند به طرق مختلفی به صورت مختل تولید شود.

این صدا را میتوان مانند یک صدای زیانی کامی؛ دولبی؛ مثل /ش/ سوت دارا” (دارای مختصهٔ تیزی)؛ به صورت خیشومی؛ با روش جفت شده (جقت شدن دندانها به هم و به عقب برگشتن جزئی زبان)؛ و بسیاری روشهای دیگر تولید کرد.

توصیف شیوه – جایگاه صفیری زبانی ۔ لٹوی۔

شرح نحوهٔ تولید

برای کودک.

“s” یک صدای تجوا گوته است. ما این صدا را به این صورت تولید میکنیم که کناره های زیانمان را تا روی لثههای فوقانی خود بالا می بریم البته نمیگذاریم نوک زبان با هیچ قسمتی تماس پیدا کند یا میتوانیم توک زبان را کمی به عقب خم کنیم یا آن را فقط کمی پایین بیندازیم. محلی که نوک زبان با آن تماس پیدا نمیکند، باید بسیار کوچک باشد تا یک صدای “s” تیز تولید شود.

(دستورات واکداری را برای /ز/ اضافه کنید.)

برای بزرگسال.

صدای “س” در نتیجهٔ تماس ستیغ لئوی فوقانی با کنارههای زبان در اطراف تمام قوس به استثنای مجرای بسیار باریکی در نوک زبان، تولید می شود. این مجرا میتواند با پایین افتادن جزئی نوک زبان یا به عقب برگشتن جزیی ان ایجاد شود. اگر این ماجرا بسیار کوچک باشد موجب سوت زدن می شود و اگر بسیار بزرگ باشد صدای/ ش /یا یک /س/ نامشخص تولید میگردد.

– پیشین شدگی (لیسپ های بین دندانی و زبانی دندانی پیشین):

 فنون عبارتند از: ۱

. الف) آسانترین و مستقیم ترین دیدگاه، استفاده از آینه و آموزش این نکته به بیمار است که به هنگام تولید این صدا، زبان را در تماس با دندانهای پیشین قرار ندهد.

۰۱ب) از بیمار بخواهید برای تولید این صدال دندانهای فوقانی و تحتانی را به آرامی به هم نزدیک کند.

۱.ج)/ س/ هایی که در وضعیت نوک زیان در پایین و توک زبان در بالا، تولید می شوند را آزمایش کنید. اکثر افراد بر اساس تأثیر صداهای مجاور از هردوی این آشکال استفاده میکنند.

۱-د) از بیمار یخواهید تلاش کند /س/ را یا عقب بردن بیش از حد زیان تولید کند، سپس در حالیکه صدا را میکشد به آرامی لبهٔ اصلی زبان را به سمت جلو حرکت دهد. وقتی زبان به وضعیت درست رسید با یک علامت از او بخواهید تا مکث کند.

۱. ها) برای فرق گذاشتن یین واج نادرست و درست، از واژههای زمخت” و ” ظریف ” یا دیگر واژه های مشابه استفاده کنید.

۱. و) جایگاه صداهای /d//t/ و /n/ را برای بیمار توضیح دهید و از او بخواهید (t.t.t.d. d.d. n.n.n.S.S.S.)

۱. ز) صدای / س/ و دیگر صداهای لئوی را با هم تولید کنید

 

۲- لیسپ کناری (یکطرفه و دوطرفه):

 فنون عبارتند از: ۲

. القاب) برخی بیماران در حس کردن اینکه، آیا کنارههای زیان با دندانهای کناری تماس پیدا میکنند یا با لثههای فوقانی، مشکل دارند. از کودک بخواهید سعی کند با دهان باز، کنارههای زبان را یا روی ستیغ فوقانی یا روی حاشیه های قوقانی دندانهای کناری بالا قرار دهد. از او بپرسید که آیا به نظر او، تماس ایجاد شده است یا خیر. اگر بالابردن (کنارههای زبان. م) مشکل است، از او بخواهید روی بالابردن کنارههای زیان در جهت عکس مقاومت” (اعمال شده برای پایین نگهداشتن کنارههای زبان۔ م) کارکنند۔ میتوان با استفاده از یک جفت نی که کناره های زبان را به سمت پایین فشار می دهند، یا یک پایین آورندهٔ زبان که به صورت طولی در امتداد سطح پشتی زبان قرار گرفته، مقاومت را اعمال کرد. هنگامی که پایین آورندهٔ زبان در آن محل قرار دارد بیمار سعی میکند کنارههای زبان را به طرف بالا و دور لبههای پایین آورندهٔ زبان حلقه کند

مطالب بیشتر