انواع آفازی ( زبان پریشی)

انواع آفازی ( زبان پریشی)

درمان انواع آفازی ( زبان پریشی):

انواع آفازی ( زبان پریشی)

👈 آفازی بروکا :

این نوع آفازی در اثر ضایعه در منطقه بروکا مغز و یا نواحی مجاور آن بوجود می آید:

۱ – حرف زدن به آهستگی صورت گرفته و گفتار روان نیست و بعلاوه هجای کلمات دچار اشکال بوده و با سعی زیاد بیمار صورت میگیرد. حرف زدن بیمار بااصطلاح تلگرافی است.

۲ – درک لغات نوشته و یا بیان شده خوب است

۳- تکرار یک لغت هر چند که با سعی و زور زدن بیمار صورت میگیرد اما خوب است

۴ – بیمار در هنگام نوشتن دارای حالت آفازیک است .

۵- بیمار در نام بردن اسامی اشخاص و اشیاء مختلف دچار اشکال است.

۶– ضعف عضلات یک طرف بدن وجود دارد که معمولا در بازو شدید تر از پاست و این حالت بعلت نزدیک بودن کورتکس حرکتی به منطقه بروکااست .

۷- بیمار از کمبود و نقص خود مطلع است و غالبا دچار یاس و یا افسردگی است .

 

👈 آفازی ورنیکه :

بعلت ضایعه منطقه ورنیکه مغز و یا نواحی مجاور آن بوجود می آید :

۱– سخن گفتن بیمار واضح و دارای ریتم و هجای طبیعی می باشد.

۲– بیمار از لغات و صداهای نادرست استفاده می کند.

۳- بیمار در درک لغات گفته شده و یا نوشته شده دچار اشکال است .

۴– طرز نوشتن مثل سخن گفتن دچار اشکال است هر چند که شیوه نویسندگی ممکن است درست باشد .

۵– تکرار لغات و عبارات دچار اشکال است.

۶- همی پارزی یا وجود ندارد و یا بسیار خفیف است و این امر بعلت دور بودن کورتکس حرکتی از محل ضایعه است.

۷ – بیماران ممکن است که نسبت به مشکل به وجود آمده اگاهی نداشته بنابراین دچار افسردگی نمی شوند.

 

👈 آفازی هدایتی / انتقالی

بعلت ضایعات لوب تمپورال و یا پاریتال است که دسته قوسی ویا الیاف ارتباطی را نیز گرفتار می کند .

۱ – سخن گفتن بیمار واضح است اما اختلالات پارافازیک شایع است .

۲ – بیمار قادر به درک مطالب بیان شده و یا نوشته شده می باشد اما درخواندن مطالب دچار اشکال است .

۳- بیمار در تکرار لغات و عبارات دچار اشکال است.

۴ – نام بردن اشیاء برای بیمار مشکل است .

۵- قدرت بیمار در نوشتن مطالب مختل شده است

۶- همی پارزی یا وجود ندارد یا در صورت وجود معمولا خفیف است.

 

👈 آفازی آنومیک :

این نوع آفازی بعلت ضایعات کوچک گایروس زاویه ای یا انسفالو پاتی های متابولیک و یا ضایعات کوچک فضا گیر که در منطقه ای دور از ناحیه تکلم قرار دارند دیده می شود.

۱ – سخن گفتن بیمار واضح است لیکن اطلاعاتی که بیمار بدست می دهد ناقص و مبهم است.

۲ – بیمار قادر به درک کلمات بیان شده و نوشته شده می باشد.

۳- همی پلژی وجود ندارد.

۴– تکرار لغات و عبارات طبیعی است.

 

👈 آفازی گلوبال

۱. درانفارکتوس های وسیع مربوط به محدوده تغذیه ای شریان مغزی میانی دیده می شود.

۲.این نوع آفازی در ضایعات بزرگی که دو منطقه بروکا و ورنیکه را گرفتار می کند دیده می شود.

۳. در آفازی گلوبال همی پارزی/ پلژی دیده نمی شود.

۴. بیمار قادر به درک مطالب و صحبت کردن نمی باشد.

👈 آفازی ترانس کورتیکال حرکتی (Transcortical Motor Aphasia)

۱- گفتار محاوره ای ( بیان ) ناروان

۲– درک شنیداری تقریبا خوب

۳– تکرار خوب تا کاملا نرمال

۴– نامیدن مشکل دارد

۵– درک خواندن اغلب خوب

۶– نوشتن مشکل دارد

 

👈آفازي ترانس كورتيكال حسي Transcortical Sensory Aphasia

۱.بيمار گفتاري روان دارد

۲. درك شنیداری بیمار ضعيف است

۳. تكراري نسبتاّ خوب دارد.

رحمن خضری آسیب شناس گفتار و زبان

روش گفتار آهنگین برای افراد افازی(MIT)

روش گفتار آهنگین Melodic Intonation Therapy (MIT)

روش گفتار آهنگین برای افراد افازی Melodic Intonation Therapy (MIT)

روش گفتار آهنگین برای افراد افازی(MIT)

برای بیماران زبان پریش بروکا و آپراکسی کامل گفتار مناسب است.

بیمارانی که گفتار ناروان، تولید ضعیف، گفتار محدود، تکرار ضعیف (حتی تکرار یک کلمه تک هجایی) و درک نسبتا سالم دارند، این روش مناسب است.

# زمانی که روش های دیگر موثر نبود، از این روش استفاده می شود.

# فلسفه ی این روش: نیمکره غیر غالب (راست) در بیماران زبان پریش سالم است و این نیمکره، مسیول درک و بیان موسیقی از جمله آهنگ گفتار است.

# بیماران زبان پریش، در حالت ارادی قادر نیستندکه کلمه ای را بیان کنند، درحالیکه در حالت آواز خواندن ، همان کلمات را بیان میکنند.

# در این روش، از آواز و ترانه استفاده نمیکنیم، زیرا دارای ملودی های متفاوت هستند. بلکه گفته ها و جملات عادی را از طریق ریتمیک بیان میکنند.

*** شیوه اجرای روش آهنگین

-ابتدا درمانگر با ضربات دست ریتمی را مینوازد و همزمان با آن زمزمه می کند.

-سپس بیمار حرکات درمانگر را همزمان با او تقلید میکند.

-درمانگر کم کم صدایش را محو می کند.

-اگر بیمار توانست خودش ریتم بگیرد و زمزمه کند ، از کلمات استفاده می کنید.

– بتدریج سرنخ های درمانگر و ضربه های دست بیمار باید حذف شود.

-درمانگر سوالاتی را از بیمار می پرسد، بیمار بصورت ریتمیک پاسخ میدهد.

-روی ریتم و بسامد گفتار باید اغراق شود و در مواقعی که تاکیدی لازم است، این اغراق بیشتر شود.

-نهایتا آهنگ صدای بیمار بین ریتم گفتار طبیعی و آواز خواندن می شود.

زبان پریشی و ویژگی آن

زبان پریشی و ویژگی آن

زبان پریشی و ویژگی آن

زبان پریشی و ویژگی آن

*قادر نیستند به شیی که درمانگر گفته است اشاره کنند.
* دستورات ساده را درک نمیکنند.
* بلند نمیتوانند بخوانند.
* کلمات و جملاتی را که خوانده اند، درک نمیکنند.
* تکرار کلیشه ای دارند، یعنی گفته های دیگران را طوطی وار تکرار میکنند.
*بیمارانی که گفتارشان نامفهوم ( jargon) است و از مشکل خودشان باخبر نیستند و در صدد آن برنمی آیند.
*در دیکته نویسی و نوشتار خود انگیخته (حتی نوشتن نام خودشان) مشکل دارند.
*قادر به نامیدن اشیا نیستند.
*قادر به دادن یک بیوگرافی ساده از خودشان نیستند. آسیب شناختی ، گیجی، افسردگی، اختلال توجه و حافظه موانعی در درمان هستند.
*بیمارانی که نمیتوانند از طریق کلامی، اشاره، حرکات بیانگر و یا با بلی و نه ارتباط برقرار کنند. اگر بیماری نتواند در عرض یک یا دوساعت این نوع ارتباط را فرا بگیرد، درمان کلامی برایش مناسب نیست.
*همکاری و انگیزه کم بیمار ، مانع از پیشرفت او می شود.
*افرادی که قادر نیستند ، موارد آموزش دیده را به زندگی روزمره تعمیم دهند.

مطالب بیشتر

افازی ترنس کورتیکال حسی

افازی ترنس کورتیکال حسی

افازی ترنس کورتیکال حسی چیست؟

افازی ترنس کورتیکال حسی

گفتار خود به خودی همراه با پارافازی معنایی و تصادفی دیده می شود

درک شنیداری اسیب می بیند ولی از ورنیکه بهتر است

بیشتر نامرتبط و توام با حاشیه گویی صحبت میکنند

نامیدن در مواجهه با فرد یا اشیا و نامیدن ازاد اسیب دیده

در نوشتار نیز نامرتبط و نا متصل می نویسند

گفتار غیر قابل درک دارند

ممکن است در این افراد دیزارتری خفیف دیده شود

مطالب بیشتر

افازی ترنس کورتیکال حرکتی

افازی ترنس کورتیکال حرکتی

افازی ترنس کورتیکال حرکتی چیست؟

افازی ترنس کورتیکال حرکتی

ضایع قدامی تر و فوقانی تر از بروکا است

منجر به قطع ارتباط بین بروکا و sma می شود

علایم این افازی:

– جزو ناروان های محسوب می شود چون همراه با لکنت می باشند

– کاهش حجم و تنوع کلامی در این فراد دیده می شود

– طول جملات در این افراد کوتاه می شود

– نامیدن در این افراد سالم است**

– تکرار سالم است**

– آغازگری در این افراد اسیب می بیند

– درک شنیداری در این افراد سالم می باشد**

این نوع افازی شامل سه نوع میباشد که عبارت است از:

۱- کلاسیک

۲- دینامیک

۳- فرعی یا atypical

علایم همراه با TMA :

– بی اختیاری ادرار در این افراد دیده می شود

– سفتی اندام فوقانی دیده می شود

– نیمه فلجی سمت راست را نشان میدهد که پا بیشتر درگیر است

– موتیسم موقتی در این افراد دیده می شود

– گریه های ناگهانی و بی دلیل ممکن است در این افراد دیده شود

مطالب بیشتر

افازی انتقالی

افازی انتقالی

افازی انتقالی چیست؟

افازی انتقالی

به دلیل اینکه انتقال اطلاعات درکی به سمت بیانی به خوبی اتفاق نمی افتد به این اسم گفته می شود.

ضایعات پشت شیار رولاندو اما به گفته ی بعضی افراد اطراف سیلوین هم درگیر است.

برونداد کلامی و خزانه واژگانی خوبی دارند ولی مکث هایی بین صحبت کردن دارند.

تمایل به حذف کلمات به ویژه اسامی، کلمات معنی دار و محتوایی دارند

پارافازی واجی دارند

اشکال در کلمه یابی یا آنومی دارند

اشکال در تکرار در این افراد دیده می شود

نکته: دو علامت مهم در این افراد شامل ۱- پارافازی واجی و ۲- اختلال در تکرار ارادی

سطوح زبان در این افراد سالم می باشد

مطالب بیشتر

افازی ورنیکه

افازی ورنیکه

افازی ورنیکه چیست؟

افازی ورنیکه

عمده ترین مشکل افازی ورنیکه در درک گفتار می باشد.

در افازی ورنیکه دقیقا باید ونطقه ورنیکه اسیب یده باشد تا برچسب افازی ورنیکه به فرد داده شود.

اولین علامت در گفتار این افراد اختلال واج شناسی می باشد کهبه کلمات بی معنی میرسیم.

گفتار افراد افازی ورنیکه خالی از معنا می باشد و بیشتر تهی صحبت میکنند.

این افراد اگر کلمه ای را اشتباه بگویند اصلاح نمی کنند و بازنگری ندارند.

این افراد اختلال در خواندن و نوشتن دارند

اختلال در تکرار دارند چون منظور شما را متوجه نمی شوند نمی توانند تکرار کنند

ویژگی های افازی ورنیکه:

– حرکات گفتاری به عنوان تابعی از سیستم قدامی گفتار در بیمار ورنیکه سالم است.

– گفتار روان دارند، بنابراین کلمه یابی و ترکیب صدایی خوب است.

– پارافازی از نوع معنایی و واجی دارند

– هیچگونه همیپلژیو فلجی در این افراد دیده نمی شود

– نمی توانند گفتارشان را کنترل کنند بنابراین زیاد و پیوشته حرف می زنند

– ژسچرها و حالت های صورت را درک میکنند و به تغییر لحن و صحبت کردن دیگران واکنش نشان میدهند.

– متوجه تغییر رفتار دیگران نسبت به خود میشوند بنابراین توصیه می شود جلوی بیمار از صحبت های نا امید کننده پرهیز شود

به دلیل درک حالت صورت بیمار و عدم درک گفتار دچار سوضن می شوند

مطالب بیشتر

افازی بروکا

افازی بروکا

افازی بروکا چیست

افازی بروکا

جایگاه آسیب در شکنجیک سوم خلفی فرونتال می باشد.

شکنج یک سوم خلف یتحتانی فرونتال منطقه ای است که علاوه بر بروکا اینسولا را نیز در گیر می کند بنابراین رویداد پارزی یا پلژی دست و پای سمت مقابل را همراه دارد.

زمانی به فرد برچسب بروکا را میزنیم که علاوه بر قشر، ساختار های زیر قشری منطقه بروکا را نیز درگیر کرده باشد.

اگر افازی صرفا در بروکا باشد، میتواند موتیسم موقتی ، آپراکسی خفیف یا دیزارتری ایجاد کند.

علایم عمومی:

– وجود نیمه فلجی سمت راست

– پا ممکن است به طور کامل درمان شود ولی دست همچنان ضعیف می ماند.

– اکثر این افراد از لحاظ عاطفی افسرده می باشند.

– این افراد درک دارند و میزان نا توانی های خود را درک می کنند

مشخصات زبانی:

– گفتار ناروان دارند و نمی توانند پیوسته صحبت کنند

– تلاش و تقلا برای صحبت کردن

– مکث های فراوان بین صحبت کردن

– سرعت کند گفتاری به دلیل کندی حرکت در سیستم گفتاری

– برونداد کلامی محدود دارند و تنوع واژگان در آنها کم است

– نمی توانند مترادف ها را پیدا کنند

– تولید و تلفظ ناشیانه دارند

– چون درک دارد مدام اشتباهاتش را اصلاح می کند

– درک اسامی بهتر از افعال می باشد

– آهنگ و نواخت در این افراد به هم میریزد

– مشکلات نوشتاری دارند

– مشکلات خواندن دارند

– شنیداری از بیان بهتر است

نکته: فرد افازی بروکا در تمام سطوح آسیب می بیند بجز مانیتور کردن یا بازنگری و درک

مطالب بیشتر

افازی انتقالی

افازی انتقالی

افازی انتقالی

افازی انتقالی
ویژگی ها:

-درک نسبتا سالم

-ناتوانی در تکرار

-ناتوانی در بیاد آوری واژه های اساسی

-پارافازی واجی در گفتار و هم در خواندن بلند

-گفتار تقریبا روان

-تقلا و تلاش در تولید

-آهنگ گفتار و ساختار نحوی تقریبا سالم (وجه افتراق با آفازی بروکا)

 اهداف درمان:

-درمان انفرادی است.

 زمینه های درمان:

۱٫درک شنیداری

۲٫تکرارکلامی

۳٫بازیابی واژه ها

۴٫ساختار جمله

۵٫خواندن و نوشتن

۶٫ارتباط همه جانبه را ارتباط هدفمند.

اصول درمان

-جلسات انفرادی باشد.

-آموزش به بیمار و خانواده باید از همان جلسه اول شروع شود و در سرتاسر درمان تداوم پیدا کند.

-نکاتی که بایدبه خانواده مشاوره داده شود،عبارت است از:

۱:ویژگی های خلقی و عاطفی بیمار راتوضیح میدهد مانند:خستگی، عصبانیت، سر و صدا

۲:نتایج ارزیابی را به آنها گزارش میدهیم. به عبارتی توانایی ها و ناتوانی های او را شرح می دهیم.

۳:رفتارهای خانواده راکه سبب تسهیل یامانع ارتباط می شود، توضیح دهید

 

-تعیین سطحی که بیماردرآن سطح می تواند رفتاری را بطور موفقیت آمیز انجام دهد وسبب ایجاد انگیزه در بیمارشود.

-مشخص نمودن روشی که باآن می توان بهترین پاسخ راگرفت.

-کمک به بیمار در ایجاد مکانیزم های جبرانی برای تسهیل وسرعت یافتن ارتباط بادیگران.

-هرجلسه بایک روش موفقیت آمیز تمام شود.

درک شنیداری:

-درک این بیماران نسبتا سالم است.اگرنقصی دراین زمینه وجود داشته باشد،

بهتراست ازشیوه ی سنتی(شول یاتحریک شنیداری) استفاده شود.در این روش ملاحظات زیر باید رعایت شود:

۱٫طول واژه، یا جمله

۲٫پیچیدگی نحوی

۳٫سرعت گفتار

۴٫بافت ارتباطی

۵٫فاصله ی بین سوال و پاسخ

۶٫حشو و زواید

تکرارکلامی:

.اشکال اصلی این بیماران ناتوانی در تکراراست.

.تکرارکردن، یک مهارت ارتباطی نیست، بلکه یک نقص اولیه است.

.باتکرارکردن، بیمارمیتواند نقص کلامی اش رارفع کند (خودتصحیحی) و بازیابی واژه تسهیل شود.

.ازسطحی شروع کنید که بیمار قادر به تکراراست.

.ابتدا تکرار فوری باشد سپس تکرار تاخیری تمرین شود.

.تمرین با واژه های کوتاه و آشنا باشد.

.واژه های معنایی که نقش بیشتری درارتباط دارند، تمرین شود.

.واژگانی که پیچیدگی واجی کمتری دارند،تمرین شود.

.تکرار همراه با صورت نوشتاری آن، سبب تسهیل تکرارمی شود.

برای تکرارکلمات، یاعبارات، میتوان ازشیوه ی همخوانی(unison) استفاده کرد و درمانگر بتدریج صدایش را قطع کند.

بازیابی واژه: (word finding)

.از ویژگی های این بیماران، ناتوانی در نامیدن(Anomia) است.

.برای تقویت این توانایی، از بیمار نخواهید که یک واژه را دایما تکرارکند که بیادش بماند

تمریناتی را انجام دهیدکه توانایی بیاد آوردن را، تقویت کند.

.راهکارهایی برای بازیابی واژه:

۱٫تداعی کلمات، مانند:روز/شب…سبک/سنگین…زن/مرد

۲٫تصاویر واضح

۳٫سرنخ های نوشتاری واشاره ای و ژستی

۴٫جفت های مرتبط:کفش وکیف

۵٫تکمیل کردن جمله شفاهی یانوشتاری:شما با(ماشین) می روید.

۶٫پاسخ تک واژه ای به سوال:شما باچی به اینجا آمدید؟ ماشین

۷٫راهنمایی واجی: واج اول واژه بیان می شود و بیمار آن رابیان می کند. بهتراست این تمرین در مراحل آخر تمرین شود.

ساخت جمله:

+ این بیماران ازساختارهای نحوی ودستوری متعددی استفاده میکنند.

+ در گفتارشان از واژه های زیادی استفاده می کنند.

+ روانی گفتارگاهی سبب نامفهوم شدن گفتارمی شود. بنابراین لازم است روانی گفتارکنترل شود.

+ ابتدا از جملات کوتاه، اسم و فعل استفاده شود و روی یک کلمه تاکید شود و مابین کلمات مکث کند: اتوبوس-داره میاد. امروز- هوا-سرد است.

+ توصیف تصاویرساده ،سبب کنترل سرعت گفتارمی شود.

خواندن و نوشتن:

-هدف: افزایش مهارت درک و بیان زبان است.

-مهارت های خواندن و نوشتن را همراه تمرینات زبانی، تمرین کنید.

-برای افزایش درک، از خواندن کمک بگیرید

-برای افزایش بیان، از نوشتن کمک بگیرید.

-تمرینات خواندن و نوشتن همانند روند تقویت مهارت های درک و بیان شفاهی است.

بنابراین از سطوح آسانتراستفاده شروع و به مراحل پیچیده تر تمرین کنید.

گفتارهدفمند:

هدف: ایجاد ارتباط هدفمند در محیط و بافت ارتباطی است.

تمرکز درمان، بیشتر روی مکالمه باشد.

درمکالمه سعی شود از مکالمه های غیرکلامی بیشتر استفاده شود.

بنابراین نباید فقط روی پاسخ کلامی بیمار متمرکز شویم.

استفاده از اشارات، در درمان این بیماران بسیار سودمند است.

این بیماران اغلب مبتلا به آپراکسی اندام نیز هستند، بنابراین ممکن است نتواند از ژست ها استفاده کنند.

بنابراین این جنبه قبلا باید تقویت شده باشد.

افازی گلوبال

افازی گلوبال

افازی گلوبال

افازی گلوبال
نکات مهم در درمان آفازی کامل

^ در درمان از روش های همه جانبه استفاده میکنیم.

^ از محرک های کلامی برجسته استفاده کنید. مانند گفتن اسم بیمار، عنوان/ آقای دکتر/

^ از عبارات احساسی برای تحت تاثیر قرار دادن بیمار استفاده کنید.

^ صحبت بیمار را قطع نکنید. بگذارید صحبتش تمام شود.

^ تماس چشمی داشته باشید.

^ تکان دادن سر به معنای سهیم بودن در صحبت

^ بیان چهره ای مناسب به معنای پذیرش بیمار

^ نشان دادن عواطف متقابل مانند خنده، اخم، ناراحتی که نشان دهنده ی همدردی و درک درمانگر از احساس و عواطف بیمار است.

^ درمانگر باید کاملا به سرنخ های بیمار حساس شود و از آنها استفاده کند.

^ محرکات بینایی بیشترین تاثیر را دارد.

روش های درمان آفازی کامل

تثبیت پاسخ بله و خیر:

+ به بیمار کمک کنید که با بالا بردن سر “نه” و با پایین آوردن سر “بله” بگوید. این کار را برای هر مورد چند بار انجام دهید تا تثبیت شود.

+ سپس پاسخ های بلی و خیر را بطور متناوب و با فاصله انجام دهید. اگر بیمار دچار مشکل شد او را راهنمایی کنید.

+ از او بخواهید با حرکت سر، به سوالات ساده شما جواب دهد.

+ این تمرین را آنقدر ادامه دهید تا پاسخ تثبیت شده و بتواند تعمیم دهد.

استفاده از کلمات غیر ارادی یا عبارات کلیشه ای برای کنترل ارادی آن ها:

– درمانگر کلماتی را که بیمار بشکل غیر ارادی یا کلیشه ای بیان می کند، یا کلماتی را که در شرایط عاطفی بیان می کند، فهرست می کند و روی کارتی می نویسد.

– این کلمات چون توسط خود بیمار بیان می شود، سبب تسهیل بیان واژگان او می شود.

– سپس از بیمار بخواهید این کلمات را بخواند.

– اگر بیمار کلمه ی دیگری خواند، آنرا به فهرست اضافه کنید.

– سپس این کلمات را با موقعیت های واقعی همراه کنید. مثلا اگر بیمار غیر ارادی، کلمه “نمیدانم” را می گوید، از او سوال کنید که شما اسم فلانی را می دانی؟

برقراری ارتباط از طریق حرکات بیانگر

– ابتدا فهرستی از ایما و اشارات بیمار را بطور غیر رسمی در گفتار محاوره، از طریق تحریکات تصویری و شنیداری و تقلید تهیه کنید.

– همزمان با حرکات، از گفتار نیز استفاده درمانگر همزمان با حرکت، کلمه ی مورد نظر را می گوید. در حین ادای آب خوردن، کلمه آب را بگویید.

– درمانگر کلمه را می گوید و همزمان، حرکت آب خوردن را با بیمار انجام میدهد.

– بیمار حرکت مورد نظر را، ابتدا به صورت فوری و سپس با تاخیر تقلید می کند.

– بیمار بعد از شنیدن کلمه آب، ادای آب خوردن را در می آورد.

– نوشته ی کلمه آب را به بیمار نشان می دهیم و از او میخواهیم ادای آب خوردن را در بیاورد.

– بیمار در ضمن شنیدن کلمه ی آب، آن را می نویسد.

– از بیمار سوالی می شود که باید ادای آب خوردن را در بیاورد.

روش اشاره کردن

* اشاره جز لازم و مکمل برقراری ارتباط به هر طریق ممکن است. از آن می توان برای انتقال یک مفهوم ابتدایی استفاده کرد.

* ابتدا نام شی گفته می شود و سپس به شی یا تصویرش اشاره می شود.

* به تدریج بر محرکات شنیداری افزوده شود.

* از اشیای اتاق برای تمرین استفاده شود.

* از صورت نوشتاری کلمات برای تمرین استفاده شود. کلمه نوشته شده ی آب را نشان می دهیم و از بیمار می خواهیم به تصویر یا خود آب اشاره کند.

تابلوی ارتباطی

+ شامل تصاویری از اشیا و اعمال روزمره است.

+ گاهی تصاویر با شکل نوشتاریشان همراه هستند.

+ تابلوهایی که فقط نوشتاری هستند، موثر نیستند.

+ ابتدا از یک مورد شروع می کنیم و سپس بر تعدادش اضافه کند.

+ در ابتدا توضیحات اضافه در مورد عکس لیوان می دهیم. مثال: لیوان را نشان بده. همونی که توش آب میریزیم. با آن آبمیوه هم می خوریم.

+ سپس از توضیحات کم می کنیم، تا جایی که ، می پرسیم با کدوم آب می خوریم

روش نوشتن

*** نوشتن هیچ گاه ابزار ارتباطی مستقل و موثری نخواهد بود، اما می تواند به ارتباط کارا کمک کند. روش کار بشرح زیر است:

– تمرین رد گیری کلمات منفرد

– تمرین رونویسی (کپی) کلمات را انجام دهید.

– کلمه را نشان داده و همزمان بخوانید(محرک بینایی و شنیداری). سپس بعد از چند ثانیه، از بیمار بخواهید کلمه را بنویسد.

– نوشتن دیکته

-تصویری را به بیمار نشان بدهید، نام آن را بنویسید.

– سوالی از بیمار بکنید و از او بخواهید بطور کتبی جوابش را بنویسید.