کلاترينگ(پريده گويی)

کلاترينگ(پريده گويی)

نشانه هاى کلاترينگ(پريده گويی):

کلاترينگ(پريده گويی)

-تأخير زبانى
-توليد نامناسب کلمات حذف کردن صداها و هجاها
-گفتار هيچوقت خيلی روان نيست
-دستخط ضعيف،جدا نويسی
-نقص توجه
-عدم آگاهى از مشکل ارتباطى خود
-مهارت کم در شنيدن
-گفتار بى ربط و زياده گويی
-ناتوانی در خواندن
-اشتباه در کاربرد ضماير
-مشکل در کلمه يابى
-کاهش بلندی صدا

در صورت داشتن برخی از نشانه ها به آسيب شناس گفتار و زبان مراجع کنيد.

مطالب بیشتر

واقعیت هایی در مورد لکنت

واقعیت هایی در مورد لکنت

واقعیت هایی در مورد لکنت

واقعیت هایی در مورد لکنت

پسرها یا دخترها
پسرها بیشترازدخترها دچارلکنت می شوند.دردوسالگی نسبت آن تقریبا۲ به ۱ است امادر پنج سالگی این نسبت تقریبا ۴به ۱ می شود.

 

👈تا کی؟
تقریبا پنچ درصداز تمام کودکان یک دوره شیش ماهه یا بیشتر ، لکنت را طی می کنند.

سه چهارم آنها با بزرگ شدن بهبود می یابند درحالی که یک درصدآنها مشکل طولانی مدت می شوند.

👈درمان لکنت
گفتار درمانی به کودکان کمک می کند تا راحت تر وحتی روان تر حرف بزنند.

همچنین رفتار و احساسات سالمی نسبت به صحبت کردن داشته باشد.

👈علت لکنت
تفاوت های روان شناختی منجر به لکنت نمی شود.کودکان به دلیل اینکه بسیار مضطرب،خجالتی وافسرده هستندشروع به لکنت نمی کنند.

👈لکنت و هوش
کودکان مبتلا به لکنت ازلحاظ هوشی یا دیگر کودکان تفاوتی ندارند.

👈تاثیر موقعیت بر لکنت
میزان لکنت با توجه به موقعیت گفتاری وشریک ارتباطی تغییر می کند.

به عنوان مثال کودک ممکن است هنگام صحبت با دوستش اصلا لکنت نکند درحالی که در هنگام بلندخواندن از روی متن در کلاس بیشتر لکنت کند.

👈شدت لکنت در گذر زمان
لکنت ممکن است دوره ای باشدبه این معناکه می آیدو میرود.

فراوانی وشدتلکنت کودک ممکن است درطی هفته ها و ماه ها تغییرات چشم گیری داشته باشد.

👈آگاهی از لکنت
کودکان ممکن است از لکنت خود آگاه باشند و در فعالیت های کلاسی شرکت نکنند.
بسیاری ازافراد مشهور و سرشناس لکنت داشته اند.

دلیل برگشت لکنت

دلیل برگشت لکنت

دلیل برگشت لکنت

دلیل برگشت لکنت

✅تقویت متناوب
رفتارهایی که تقویت متناوب می شوند و بصورت متناوب به آنها پاداش داده می شود

دیرتر از رفتارهایی که تقویت پیوسته دارند خاموش می شود.

فرد دارای لکنت وقتی برای کلمه ای احساس نا امیدی می کند

بدنبال راهی است که جمله اش را ادامه دهد و وقتی توانست بالاخره از قفل رهایی یابد به او پاداش داده می شود

(پاداش درونی) اما در اکثر اوقات او هنوز لکنت می کند و هیچ پاداشی دریافت نمی کند.

این الگوی تقویت پیش بینی نشده متناوب خاموش شدن پاسخهای قدیمی لکنت

را مشکل کرده و بعد از حذف این پاداشها به نظر می رسد لکنت عود می کند.

✅دشواری خاموش شدن رفتارهای اجتنابی

رفتارهایی که در ابتدا از طریق اجتناب یا فرار از موقعیت ترس اور فرا گرفته می شود

مشکلتر خاموش می شود همه رفتارهای لکنت در این دسته قرار دارند

✅جدا شدن از درمانگر

مراجع خارج از محیط درمانی حمایت و پاداشی که قبلا درمانگر فراهم می کرده برخوردار نیستند

و گاهی ممکن است بعضی شنوندگان برای اجتناب از لکنت به فرد پاداش دهند.در این شرایط بازگشت به بعضی عادتهای قدیمی آسانتر است

✅مشکلات تغییر دادن تصور خود

در نظر گرفتن خود بعنوان گوینده ای روان یا فردی با لکنت روان سخت است.بازگشت

به خاطراتی از بهبودی موقت قبلی و شروع مجدد لکنت، بدون دستاویز ماندن فرد

برای شرکت فعال در موقعیتها و فرار از اجتناب و…میتواند باعث مقاومت در برابر تغییر شود.

دلایل بازگشت اغلب به اندازه کافی وجود دارد و نباید احتمال بازگشت را نادیده گرفت.

✅تمرین ناکافی

رفتارهای یاد گرفته شده جدید حداقل تا قبل از اتمام دوره درمان باید ارادی شود.

تمرینات ناکافی مراجع، زود به اتمام رساندن دوره درمان، عدم تلاش کافی درمانگر جهت حفظ شکلهای اکتسابی روانی از دیگر دلایل بازگشت لکنت است.

✅مقابله با بازگشت و نوسان

بازگشت نباید اتفاق بیفتد درمان اصولی و طبق گامهای تنظیم شده منسجم جهت استحکام تغییرات ایجاد شده ثبات نتایج درمانی بیشتر خواهد شد.

گفتار درمانی لکنت زبان

اصلاح رفتار فرد دارای لکنت بزرگسال

 اصلاح رفتار فرد دارای لکنت بزرگسال

برای اصلاح رفتار فرد دارای لکنت بزرگسال (تغییر لکنت زبان ) باید مشکل به صورت ریشه ای بررسی شود.

برای شروع لازم است که مراجع لکنت خود را مورد بررسی قرار دهد. اگر فرد دارای لکنت نسبت به رفتارهایش و احساساتی که با این رفتارها همراه است.

نا آگاه و بی اطلاع باشد, پیش آگهی درمان  ضعیف خواهد بود.

برای آنکه مراجع واکنش های غیر طبیعی خود نسبت به پیش بینی یا وقوع لکنت را تغییر دهد, باید این واکنش های غیر طبیعی را بشناسد.

علاوه بر این شناسایی مشکل باعث می شود فرد بتواند از نزدیک به آن دقت کند, آن را مشاهده کند و برای اولین بار مستقیما با آن رو برو شود.

این مواجه شدن ها آغاز حساسیت زدایی است. بنابر این درمان بزرگسالان باید با این مواجهه ها و تجزیه و تحلیل ها آغاز شود.
برای کمک به مراجع به منظور دست یابی و مواجه با لکنت زبان پیشنهاداتی مطرح می شود که ممکن است برای برخی از افراد مناسب و برخی دیگر نامناسب باشد.

پیشنهاداتی درباره لکنت زبان

۱٫ شما باید در طول ارزیابی تشخیصی آنچه که از فرد دارای لکنت مشاهده می کنید, به طور دایم تعبیر و تفسیر کنید.

۲٫ برخی از رفتارها و واکنش های اجتنابی و رهایی و پیش بینی را که در سایر افراد دارای لکنت دیده اید برای مراجعتان توضیح دهید . سپس از او بخواهید تا این گونه رفتارها را در خود شناسایی کند.

۳٫ نمونه های ویدیویی یا صوتی ضبط شده سایر مراجعین را پخش کنید و از مراجع بخواهید تا همراه باشما تجزیه و تحلیل کند.

۴٫می توانید نمونه ی های ضبط شده ی مراجع را به همین صورت مورد بررسی قرار دهید.

۵ . در مورد مطالبی که در مورد احساسات و نگرش های افراد دارای لکنت است با مراجع گفتگو کنید.

( این مورد بهتر است در زمانی که ارتباط مناسبی بین شما و مراجع برقرار شد انجام شود.

برخی از افراد از صحبت در مورد این گونه احساسات شرمگین برخی افراد عصبانی شوند و برخی دیگر انکار می کنند. ) ” نظر شخصی “

۶ . قبل از ورود به موقعیت های ترس آور مراجع می تواند انتظارات و احساسات خود را بنویسد و یا بیان کند.

۷ .پس از ورود به موقعیت ترس آور سعی کنید احساسات مراجع را از ان موقعیت نشان دهید و از او بخواهید هر گونه احساس اشتباهی که شما بیان می کنید را اصلاح کند.

۸٫ به مراجع بگویید برای درک رفتارهای لکنت, شما نیاز دارید رفتارهای او را تفسیر و تحلیل کنید.

از او بخواهید به شما آموز شش دهد چگونه لکنت می کند.

۹ . از او بخواهید نمونه هایی از لکنت های بدون فشار و تقلا را جمع آوری کند یا رفتارهای لکنت را در گفتار شما و لکنت های عمدی که انجام می دهید شناسایی کند.

۱۰ . از او بخواهید تا کلمه لکنت شده را چند بار بگوید تا به او نشان دهید که چگونه لکنتش در اثر انطباق تغییر پیدا می کند.

۱۱٫ از مراجع بخواهید از روی یکی از نمونه های گفتاری خود تعداد کلمات لکنت شده و بدون لکنت را بشمارد تا ببیند چه مقدار از گفتارش روان است .

۱۲٫ از یک زمان سنج استفاده کنید تا طول مدت (دیرش )لکنتش را به او نشان دهید.

۱۳ . از او بخواهید قبل از اینکه یک متن را بلند بخواند زیر کلماتی که از آن ها ترس دارد خط بکشد.

سپس در حالی که به صدای ضبط شده خود گوش می دهد, زیر کلماتی را که واقعا لکنت کرده است را خط بکشد با این کار ممکن است متوجه عدم صحت ترس خود از آن کلمات شود.

۱۴ . همراه با هم فهرستی از انواع رفتارهای لکنت او را تهیه کنید.

سپس در مورد کارکرد احتمالی این رفتارها از او سوال کنید. مثال: چرا قبل از کشیده گویی روی /م/ گفتید اوم ,آه ؟

 

۱۵ . لرزش ها, محل های گرفتگی, اجتناب ها, به تعویق انداختن ها, آغازگر ها و رفتارهای رهایی را بررسی کنید.

 

۱۶ . موقعیت ها, صداها, یا وضعیت هایی ر ا که باعث ترس او از لکنت می شود را تعیین کنید.

 

۱۷ . همراه با مراجع به بررسی احساساتی از قبیل نا امیدی, ترس, شرمندگی و یا تنفر از خود بپردازید.

مطالعه مطالب بیشتر دربار لکنت زبان

منبع: راهنمای لکنت برای درمانگران.
مترجمین: دکتر ابوالفضل تهیدست, دکتر بنفشه منصوری, لیلا سلیمانیان, شهلا فاطمی سیادر, فائزه جهانگیر فیض آبادی, زهره مهدی پور

تنظیم: ریحانه زرجینی, آسیب شناس گفتار و زبان

کودک لکنتی

دانش آموزان دارای لکنت چه احساساتی دارند؟

دانش آموزان دارای لکنت چه احساساتی دارند؟

کودک لکنتی

بعضی دانش آموزان نسبت به مشکل گفتاری خود احساس بدی ندارند

اما دانش‌آموزانی نیز هستند که نسبت به خود و مشکل گفتاری خود احساسات منفی (نگرانی، خجالت، احساس ناکامی و ناامیدی و…) دارند؛

اما احساس کودک در رابطه با لکنت ارتباطی با شدت و میزان لکنت ندارد.

اگر دانش‌آموز از لکنت خود آگاه باشد و احساسات منفی راجع به آن داشته باشد

ممکن است در کلاس برای پاسخ دادن داوطلب نشود یا در حالی که درس را خوب بلد است اما وانمود کند که جواب را نمی‌داند و یا در فعالیت‌های جمعی شرکت نکند.

مطالب بیشتر در مورد لکنت

لکنت

دانش‌آموز دارای لکنت در کلاس درس

بعنوان معلم چه رفتاری در کلاس درس با دانش‌آموز دارای لکنت باید داشت؟

لکنت

-با دانش آموزان دارای بدون عجله سخن بگویید و گاهی مکث کنید.
-با دانش‌آموز دارای ارتباط چشمی برقرار کنید و وقت کافی به او بدهید تا صحبتش را کامل کنید.
-با دانش آموزان داراری در مورد انتظارات خود از آن‌ها و همچنین انتظار آن‌ها از شما صحبت و تعامل کنید.
-قوانین ارتباطی را در کلاس درس به دانش آموزان یاد بدهید.
-دانش‌آموز دارای مانند همه دانش آموزان باید قوانین ارتباطی را یاد بگیرد و آن‌ها را اجرا کند.
-دانش آموزان دارای  را تشویق کنید تا نظراتشان را در کلاس بیان کنند و در بحث‌های گروهی فعالانه شرکت کنند.
-به دانش‌آموز داراری  اجازه دهید تا بداند لکنت کردن خلاف قوانین کلاس و مدرسه نیست.

-با رفتار و گفتار خود به دانش‌آموز داراری نشان دهید مطلبی که بیان می‌کند برای شما اهمیت دارد نه نحوه بیان آن.
-جملات و کلمات دانش‌آموز را کامل نکنید و به جای او صحبت نکنید.
-استفاده از روش‌های درمانی را در کلاس به کودک یادآوری نکنید.
– کاری نکنید که دانش‌آموز به خاطر لکنت خجالت‌زده بشود.
-به دانش‌آموز بگوئید که لکنتش شما را اذیت نمی‌کند.
– اطلاعات خود راجع به وضعیت گفتاری و ارتباطی کودک را با والدین و درمانگر، دانش‌آموز در میان بگذارید.
-در مورد بحث راجع به لکنت در کلاس درس ،با کودک و آسیب‌شناس گفتار و زبان صحبت و مشورت کنید.
-در صورت داشتن سؤالات بیشتر می‌توانید با آسیب‌شناس گفتار و زبان مشورت کنید.

مطالب بیشتر در مورد لکنت

داروی درمان لکنت

درمان دارویی در لکنت

درمان دارویی در لکنت

داروی برای لکنت

استفاده از داروها برای درمان لکنت از سال ۱۹۶۰ اغاز شده است. برخی از متخصصان علم پزشکی معتقدند که لکنت یک اختلال دوپامینرژیکی است.

این نظریه به وسیله ی شواهدی از استفاده داروهای ضد دوپامین مانند هالوپریدول. ریسپریدون. و الانزاپین در درمان لکنت حاصل شده است.
علت دیگر این ادعا افزایش لکنت در شرایط پر استرس است.
در سال ۱۹۶۰ اثر داروی هالوپریدول در درمان مورد تحقیق قرار گرفت. نتیجه اثر کم دارو در درمان و عوارض جانبی نظیر خواب الودگی بود.
دلیل استفاده از این دارو در درمان لکنت نقش ان به عنوان بلوک کننده گیرنده های دوپامین در CNS بود.
در همان سال مطالعه ی دیگری نشان داد که استفاده از داروی آپومرفین به دلیل تحریک گیرنده های دوپامین می تواند موجب افزایش لکنت شود.

تا به امروز هیچ تحقیقی نشان نداده است که در گروه زیادی از افراد دارای لکنت داروی خاصی باعث درمان لکنت شده باشد.
از انجا که بعضی عوامل و داروها شبیه الکل یا امفتامین و یا داروهایی مانند. لوودوپا, بوپروپیون, سرترالین باعث ایجاد و یا تشدید لکنت می شود, شناسایی این عوامل برای درمانگران جهت اگاهی از فاکتورهای وسعی که ممکن است بر لکنت تاثیر گذارند.

جهت ارزیابی و اخذ تصمیمات درمانی بسیار مهم است.
اگر دارویی در پروتکل درمان لکنت موثر باشد این دارو باید ب موازات درمان های دیگر استفاده شود.

اما به دلیل اثرات سو این دارو ها بهتر است به ج ای استفاده ی بیش از حد دارو برای افراد مبتلا ب لکنت شدید.

ترکیب دارو و دیگر روش های درمان لکنت استفاده شود. و با افزایش روانی گفتار مقدار دارو کاهش داده شود.
همه ی این تغییرات دارویی باید زیر نظر پزشک انجام شود.
داروهای موثر بر لکنت شامل داروهای تشدید کننده. داروهای تخفیف دهنده و داروهای بی تاثیر هستند.
داروهای کاهش دهنده شامل: ریسپریدون و پاگوکلون
داروهای تشدید کننده لکنت شامل:
تئوفیلین,
متیل فنی دیت
دکستروامفتامین
بوپروپیون
داروهای ضد پارکینسون و سرترالین
استفاده ی نادرست از هر ماده ای که سطح دوپامین را بالا ببرد می تواند موجب بدتر شدن لکنت یا ایجاد لکنت شود.
لازم به ذکر است که هیچ تحقیق ارزشمندی در این مورد انجام نشده است اما گزارش های اولیه ممکن است کمک کنند تا از مصرف داروهای خاصی خودداری شود .
داروهای بی تاثیر بر لکنت شامل: اتنولول یا داروی وراپامیل

منبع: درمان لکنت از منظر علم پزشکی. لیلا سلیمانیان. ابراهیمی. رازلیقی. شفیعی. خسروی. نشر تولید علم

والدین کودک لکنتی باید بدانند

والدین کودک لکنتی باید بدانند

والدین کودک لکنتی باید بدانند

✳️پس از شروع یک اتفاق ناخوشایند، به اسم لکنت ! آگاهی از ابعاد مشکل اولین گام برای خانواده ها می باشد.
بسیاری از خانواده ها پس از اطلاع از وجود لکنت در کودکانشان دچار استرس می شوند

و پس از شدت یافتن لکنت کودک و عدم بهبودی آن احساس درماندگی می کنند.

برخی از خانواده ها با کم توجهی وجود لکنت در کودک را نادیده می گیرند

و به دنبال درمان آن نیستند و به این سخن که ( خودش خوب میشه ) اکتفا می کنند.

باید گفت که احتمال بهبودی بعد از گذشت یک سال از شروع لکنت کاهش می یابد.

و درمان لکنت در سنین پایین موثرتر، آسان تر و پایدار تر خواهد بود.

برخی از خانواده ها عنوان می کنند که کودکشان پس از ترس از یک حیوان ،

پس از دعوای مادر یا والدین با کودک ، یا مشاهده ی یک واقعه ی رعب آور دچار لکنت شده اند.

✳️اولین و مهمترین اقدام برای شناسایی و رفع مشکل افزایش اگاهی والدین کودک دارای لکنت است .

والدین باید بدانند که “ترس علت لکنت نیست ” بلکه ترس عامل” بروز دهنده ی لکنت” در کودک شماست .

برخی والدین خود را مقصر و علت اصلی لکنت کودک می دانند و خود را سرزنش می کنند .

آنها باید بدانند که آنها علت به وجود دارنده لکنت نیستند و قطعا آن ها می توانند عامل بهبودی باشند.

آشنایی با لکنت

آشنایی با لکنت

آشنایی با لکنت

آشنایی با لکنت

می توان با یک جستجوی ساده از لکنت ، علایم آن و حتی گاها برخی از علل احتمالی آن مطلع شد.

اما به طور خلاصه می توان گفت که :
لکنت یک اختلال گفتاری است که با از هم گسیختگی در جریان طبیعی گفتار مشخص می شود .

لکنت علایم متعددی دارد که از جمله مهم ترین و شایعترین علایم آن می توان به تکرارها ، کشیده گویی ها و قفل ها اشاره کرد.

پس از آشنایی با لکنت و علایم آن لازم است که بدانیم علت لکنت چیست ؟
تا کنون علت مشخصی برای لکنت ذکر نشده است اما وجود علایم متعددی
محتمل است از جمله :

نوروفیزیولوژی، ژنتیک و رشد کودک
کودکی که یکی از اقوامش دارای لکنت هستند احتمال بیشتری دارد که در روند رشد لکنت را نشان دهد .

هم چنین تحقیقات عصب شناسی نشان می دهند که افرادی که لکنت می کنند ،

پردازش گفتار و زبان “متفاوت تری” نسبت به سایر کودکان بدون لکنت دارند.

هم چنین کودکانی که سایر اختلالات گفتار و زبان یا تاخیر رشدی دارند ، مستعد لکنت هستند.

و در نهایت خانواده هایی با سبک زندگی سریع و انتظارات بالا احتمال بیشتری دارد که کودکانشان دارای لکنت باشند.

نویسنده: ریحانه زرجینی

عوامل مختلفی تشدید کننده لکنت هستند ، از جمله ی این عوامل می توان به موارد زیر اشاره کرد

چگونه به کودک کمک کنم و شدت لکنت را تحت کنترل داشته باشم ؟

چگونه به کودک کمک کنم و شدت لکنت را تحت کنترل داشته باشم ؟

چگونه به کودک کمک کنم و شدت لکنت را تحت کنترل داشته باشم ؟

عوامل مختلفی تشدید کننده لکنت هستند ، از جمله ی این عوامل می توان به موارد زیر اشاره کرد :

✳️عوامل محیطی ( شامل فشارهای هیجانی و استرس ها )

✳️عوامل جسمی ( خستگی ، بیماری ، تغذیه و …)

✳️عوامل روان شناختی فردی ( ترس ها ، اضطراب ها ، لجبازی ها و …)

✳️عوامل شناختی ( نشانه ها ی یاد آوری کننده و خود لکنت )

✳️عوامل گفتاری ( سرعت زیاد گفتارخانواده ، پیچیدگی زیاد آن ، دو زبانگی ،

فشار روی کودک برای مکالمه ، قطع کردن مکرر گفتار کودک ، پرسش های زیاد از کودک ،

تذکر دادن مدام به او در حین صحبت کردن ، توجه نکردن به محتوای گفتار کودک ، داشتن مطالب زیاد برای گفتن و …)

با توجه به عوامل بالا باید سعی کرد تا عوامل تشدید کننده را تحت کنترل داشت .

لازم به ذکر است که این اقدامات برای کودکان دارای لکنت با سن کم بسیار موثر است

اما با گذشت زمان و مزمن شدن لکنت لزوم مداخله ی مستقیم محرز می شود.

مطالب بیشتر